Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiatr


W szeleście białych płócien
trzeciej drogi
przebłyska ślad

Schylone oczy
mieczem myślą
- Kontemplacja

W szronistych kryształkach
emocji prawda
milknie szwargotem

Rozwiane włosy
skupieniu oddane
- Stagnacja

W liścianej symfonii
drżenia śpiew
nuci historię

Zakrwawione dłonie
umysłem kaligrafują
- Anihilacja


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

Opublikowano

Rozwiane włosy
skupieniu oddane
- Stagnacja

W liścianej symfonii
drżenia śpiew
nuci historię

przyswajam z przyjemnością..
Kai..co z tym "płucieniem"? cool.gif (pytałam delikatnie na priv... unsure.gif ..i już nie wiem.....po mojemu "płócien"..ale może tak chciałes.... blink.gif

Opublikowano

to teraz odpowiadam:

Nadio,
hmmm... nie wiem, zastanowię się jeszcze...

Leilo,
inspiracją do tego wiersza było... jeszcze nie powiem teraz, więc może klimat skądś znasz

Natalio,
ja też bym chciał po każdym czytaniu na co innego zwracać uwagę wink.gif

Dotyk,
miło, że sobie przyswajasz, a te pł... wink.gif, zmieniłbym wcześniej, ale byłem nieobecny sad.gif

Kai Fist,
masz chłopie całkowitą rację...
i chyba dobrze zmieniłeś ( spokojnie, nie oszalałem, to żart wink.gif,

Opublikowano
CYTAT (Dotyk @ Aug 23 2003, 10:06 PM)
no i ja wiem przynamniej co chcę powiedzieć cool.gif
żadnego..pstryczka tu nie daję wink.gif

mi to pstryczki nie potrzebe, jak już walić, to młotem
a co do tego mówienia, tego co trzeba, to wies...
wiedz, ze ja czasem zamotam niemiłosiernie,
cuż, ja tylko wojownikiem jestem, nie poetą

Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
Liczę, że mi się kiedyś od Ciebie dostanie, bo to ponoć twórcze strasznie wink.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...