Sonet o dobroci

[Julian_Antos]

Nie czekaj na chwilę dogodną
Czyń dobro, czy możesz czy nie
Obdarzaj osobę przygodną
Myśl o tym na jawie i śnie

Przemija okazja miłości
I znika w oddali jak mgła
My wszyscy - wędrowcy i gości
Na ziemi, gdzie pełno jest zła

Należy się śpieszyć z dobrocią
Nie wiemy, co niesie nam los
Podzielmy się z bliźnim bliskością
Niech zabrzmi miłością nasz głos

Bez sensu, bo problem moralny?
Czy temat dobroci - banalny?

[WiJa]

czy musi być pełny rym, czy nie może być na 2/3 (zrymowania do 'goście'). z tym, że nie mówię, że nie może być tak jak jest (co mi zresztą pachnie staropolszczyzną, archaizmem, czy czymś podobnym) :)

[Julian_Antos]

@WiJa
Waćpan wybaczyć raczy, ale dawnemi czasy, gdym juvenes był, tako poemata pisano i tako rymowano

[Marlett]

@Julian_Antos
O miłości i dobroci nigdy zbyt wiele... :)

[Jacek_Suchowicz]

i jest ok. Ja mam inne zdanie odnośnie archaizmów.
Uważam, że język polski posiadał i posiada jeszcze tyle przeuroczych i fantastycznych słów i zwrotów i aż się prosi o przypomnienie
Owszem wiem, że język żyje i się zmienia wraz z daną epoką modą itd... ale powinniśmy się ewidentnie bronić przed zubożeniem języka.
Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

@Julian_Antos

Witaj - powiem szczerze - zaskoczyłeś mnie tym wierszem .
Jakby nie z twojej półki - taki inny bardziej subtelny
mądrze radzący - a owe zło o którym mówisz - było jest i będzie
nic na to nie poradzi nikt - tak ten świat jest złożony Julianie .
No cóż fajnie było ale trza już uciekać - obowiązki wzywają .
pozd.

[Andrzej_Wojnowski]

"Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to, co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie, że nagle się staje"

Pierwsze moje skojarzenie. Wiersz moim zdaniem super.

[WiJa]

@Julian_Antos
toteż nikt nikogo do niczego nie zmusza :) a przynajmniej ja :)