Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pokazałeś mi marzeń motyle,
zaprowadziłeś nad cuda świata,
podziwiać mogłam kryształowe jaskinie
i tańczyć przy wielkich jak morza wodospadach.

Chodzić po pięknych, śnieżnych pałacach,
w grocie przy stawie tygrysy przytulać.
Oddychać mi dałeś czystym powietrzem
jedynie wonią kwiatów zabarwionym.

A po jakiejś chwili kazałeś wybierać
moje nad nasze szczęście.
Wierzę, że dobrze wybrałam bo teraz
razem z Tobą tu jestem.

Opublikowano

czytam..tak..jakbym..patrzyła na obraz...właściwie na kolekcję....pejzażowy..nasączony....basniowy nastrój wręcz...smutku nie odczuwam..raczej...zadumanie...
ściskam..Mirka

Opublikowano
CYTAT (Dotyk @ Aug 22 2003, 09:04 PM)
czytam..tak..jakbym..patrzyła na obraz...właściwie na kolekcję....pejzażowy..nasączony....basniowy nastrój wręcz...smutku nie odczuwam..

całkowicie się zgadzam... smile.gif
Opublikowano

Dziękuję ślicznie za miłe słowa smile.gif
Krzysiu...racja wybór to korzyść i jednocześnie strata.

Mirko, świetnie wyczułaś baśniowość smile.gif

Cieszę się Kochanie, że po ciężkich bojach udało mi się Cię na chwilę odprężyć smile.gif

Serdecznie pozdrawiam wszystkich
Natalia

Opublikowano

och Agnieszko bo to nie miał być baśniowy wiersz. Chodziło tylko o niektóre elementy jednego z przedstawionych światów.
Również serdecznie pozdrawiam i wiem, że nie mylisz gatunków smile.gif
Natalia

Opublikowano

..............................................................
......................................................
...nie umiem skomentowac..
..po co ja to czytalam wogole?....

..ja..tez wybralam...i teraz...
..lzy dlawia mnie swoja rozpacza...

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Niesamowity tekst! Obraz ciała i psychiki jako rozpadającej się maszyny działa tu wyjątkowo sugestywnie. Bardzo mi się podoba! 
    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...