o poranku

[monika_dudzik]

Łapie swoje myśli , spierdoliły gdzieś ,w południe to pozbieram,chwilowo na podłodze depcze, jeszcze kopne sobie, może wpadną gdzieś , może przez okno wylecą. Wyszczotkuję tą niepewność i wypluje, z twarzy ściagne podkrążone oczy zimną wodą. A teraz sie ubiorę w usmiech, słońce trzyma moje okulary, choć niepewnie odda mi je-przeciwsłoneczne okulary.

[Sabre_Wolfik]

@monika_dudzik

taka niemal sielanka wiosenna...

uważaj tylko
gdy spoważniejesz

a wiosenna królewna

gdyż się nie śmieje
stanie naga, niepewna

[monika_dudzik]

Wolność wiosny zapach

Wypełniasz pustke swym powietrzem, które tak wolnością pachnie.
Wiatr cicho, skromnie wyszeptal "znasz mnie "
Pewnie dlatego siedzisz tu jeszcze na łące, myslami ganiasz motyle, one też sa wolne.
To skrzydełka wymalowane powietrzem, pozwalają unosić im sie w wysoką błękitność, to one gdy sa wyżej, śmieją się do siebie.
Słońce śmieje się do swiata, by kwiaty mogły stać w kolorach tęczowych.
My możemy tak uśmiechać się do siebie,by nie odbierać powietrza motylom i kwiatom.
Pewnie dlatego siedzisz tu jeszcze na łące ze mna i powietrze pachnie tak samo.

[monika_dudzik]

@Sabre_Wolfik

choć taka niemal sielanka
wiosenna dusza spadnie
z nieba
nie poważna by była
gdyby się nie śmiała

w upadku już uśmiechem uraczy
bez boleści podskoczy
otrzepie
me oczy zobaczą
nagość tajemnicy królewny