Nadać Całość

[Joanna_Obojska]

Jedną nogą w grobie.
Jedną nogą w łóżku.
Jedną nogą w domu.
Wszędzie jedna noga.
Zawsze połowicznie.
Nigdy na całego.
Bezpieczna rezerwa
człowieka szarego.

Ze strachu o krzyk i trochę hałasu,
ludzie nabrali chorego dystansu.

A może dzieci już z
jedna noga się będą rodziły
wtedy może będą miały
Wrażenie,że coś w tym
życiu w całości zrobiły.

Wróćmy więc proszę,
do trybu poczciwego
gdzie człowiek poznawał
wszystko, twardo stojąc
obiema nogami i czuć mógł
to po czym stąpał i biegał
przez własna skore poznając
życie powoli.

A to wszystko po to by jak,
tylko deszcz spadnie
biegać i skakać gdzie tylko popadnie.
I cieszyć się z faktu,że
gdy już jedna nogą w się w błoto
wdepnie
to druga energicznie
od tragedii ucieknie.

Pamiętaj o tym
gdy wpadniesz w kłopoty,
bo jak już wdepniesz to wyjść
tym bardziej dasz rade.
A reszta to już kwestia,
chęci do życia mając ku
pamięci, że warto czasem
w szarościach i bezkresnej,
zimnej czerni zanurzyć swe życie.
I dopiero po tym zabiegu,
zrozumieć gdzie są granice.
Prostego szczęścia...

Ile złych chwil, dni, ludzi,
potrzeba aby znaleźć te granice
moralności człowieka,
który jak zwierze
żyje pędząc i pędząc.
Bez sensu.

Powiedz. Jak nadać całość?
Jak przeżyć to wszystko
z uniesiona głową?

Za dużo mądrości, za mało tez.
Weź mnie za rękę i pokaż
jak dziecku może
co złe, a co dobre dla mnie w życiu jest.
I pokaz dokładnie, bo zależny mi na tym,
by walczyć o swoje.
Przestać już ta jedna noga brodzić w marzeniach.
Bez złudzeń, żyć tak jak trzeba.
By umrzeć z uśmiechem i
I iść wprost do nieba.

[Gryf]

Trochę jak wykład, a trochę jak przemowa.
Podoba mi się początek, ale dalej to już leci...
Pozdrawiam.

[Waldemar_Talar_Talar]

@Joanna_Obojska

Witaj Joanno - jak dla mnie zbyt długi .
Czytając zakończenie zapominam co było na początku.
Proponuje nad nim jeszcze trochę popracować.
pozd.

[teresa943]

@Joanna_Obojska
Byłam... zaczęłam czytać i ... z tego tasiemca niewiele zostało.
Radzę "zmiksować" i wybrać esencję.

Pozdrawiam ;)