Wymiana komórek

[Kasia_Szymańska]

Dopadło cię znowu to śmieszne pytanie
o komórki co w ciele idą na wymianę
w siedmioletnim cyklu. Kiedy te same
zlane w krzepkiej plamie zastygną
utwierdzone w ramy. Jak płynną
mową przejęzyczą się, by przylgnąć
do nowej błony, a na niej wywołane
ułożą się w wytarte klisze. To każde staranie
dziedziczymy z krwią w prostych liniach
czy w fotograficznym skrócie przypomina
nam o sobie samo zawczasu? Ile też mija
różnych min i rozminięć zanim się zmienia
w całości to nasze spojrzenie
za siebie. Aż wreszcie się stanie
oddzielne, jak zdjęcie wywołane
w ciemni, co przechodzi w światło dnia,
jak osad wytrącony bezwiednie
z samego dna - tak też od zarania
powraca pytanie,
w którym momencie
się znowu zaczyna ta nowa ja.

[maria_bard]

Dobre.

Spoza standardów tu uprawianych.
Odrobina filozoficznego żartu z powszednich rytuałów. Przyznam, że myślałam nad tym, ile mnie we mnie zostało od narodzin, ale nie przyszło mi do głowy ubrać tych intelektualnych zabaw w poezję.


Miny i rozminięcia - znakomite:-)

Oczekuję następnych tekstów i proszę zagościć w dziale obok.
Pozdrawiam. E.

[bazyl_prost]

@maria_bard
sztuką jest stanąć na własnych nogach, z szacunkiem do rodziców stanowić o sobie