Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w czas bliski pazłotku, myśl czarem spełniona
związuje zmysłowość w pas barwny słodyczy,
ekstraktem jak kroplą uwodzi aromat
ku bajd arachidy skąd deszcz strug nie liczy,
oswaja agarem, wanilią i żelem,
ląd śliną podmywa, w nim człowiek kozerem,

a orzech zgryziony odrasta znad palmy,
do nieba po maśle, w kakao i mleko,
apeksem przezwana tabliczka hosanny
cenniejsza od złota, więc w drogę daleką
z tobołkiem nadzienia, syropu, glukozy,
etosem porwany szczęk wietrznej mimozy,

ktokolwiek by zwątpił w czar baśni bez księcia,
okrężną fabułą miał zwodzić w manowce
lub wtopić się w sepię, co nie w smak zaklęcia,
aluzją pozłotną jest snu zamachowcem
i ani z uśmiechu i wagi nad wszystkim
odebrać księżniczce rąb słodkiej tabliczki.

Opublikowano

No ja myślę, że to zmowa czekoladowa na 100%(powiedzcie, czy wy nie pracujecie, dla jakichś korporacji czekoladowych- bez kryptoreklamy oczywiście:) jakiś spisek czuje- ale osobiście wole spisek z orzechami. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Na liniach czasu Piękny, jakby napisany " szeptem" wiersz. Dołączam do słów @Poet Ka - to bardzo niebanalna metafora. Nawet jeśli się nie zrozumie to zostaje " pyłek oddechu"  - dla mnie to wspomnienia.  Pięknie napisane. Pozdrawiam. 
    • Link do piosenki:     Z wdziękiem odejdę zapłakany Z melancholią, z westchnieniem Odejdę z sobą niepoznany Z niespełnionym marzeniem   To dal niezgłębiona – błyszcząca Ciągnie mnie, nęci blaskiem Jednak jak burza niepokojąca Gnębi głośnych piorunów trzaskiem   Dziś ostatni dzień nadzieją przemawia Wśród drżeń serca – krucho Lecz wysłuchania uparcie odmawia Jest dziwnie, jest smutno, jest głucho   I płacze serce, a dusza jak morze Samotne, ciche – a w głębi Pieni się miłość i choć hoże To się z sercem w bólu zazębi   Błądzi szept, straszy wieczną szkodą Odparty przez umysł wierzący Lecz posępny i z cienia swobodą Płonie, to ja – wciąż marzący      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie za ten wierszowy komentarz - miłej niedzieli życzę -                                                                                                                                               Pzdr. Witaj - bo łzy to nie tylko smutek czasem wyzwalają uczą zrozumienia - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                                              Pzdr.spokojnym porankiem. Witam - miło mi że tak pozytywnie czujesz ten wiersz - dziękuję  -                                                                                                                     Pzdr. i życzę udanej niedzieli . @Poet Ka - @Andrzej P. Zajączkowski - @Benjamin Artur - @Posem - dziękuję uśmiechem - 
    • @Leszczym Dziękuję!
    • @Leszek Piotr Laskowski - dziękuję niedzielnie  - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...