Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piekło nie jest gorące
Jest zamarznięte i zamarza mocniej z każdą chwilą

Jesteś zimna
Chłód przynosi Piekło

Zamarza wiatr niosący zapach
I słowa ostre i zimne jak sople lodu

Ciepło krwi nie roztopi zamarzniętego serca
Sól łez nie roztopi ściętych mrozem tafli oczu

Potrzeba iskry
Która podpali chrust

Ogień wpłynie w żyły
Wulkaniczna lawa rozgrzeje serce

Czując ciepło swych ciał
Zaśniemy wtuleni w siebie z daleka od Pandemonium

Opublikowano

Błażeju,
Dawno mnie nie było na forum. Kiedyś przeczytałam kilka Twoich wierszy i starałam się do nich odnieść. Z tego co pamiętam wada tych wierszy było zbytnie przegadanie.
Niestety ten minus został.
Widoczny jest zwłaszcza w pierwszej zwrotce.

Pozbyłabym się połowy niepotrzebnych słów. Z różnych względów.
Banał: ...i słowa ostre i zimne jak sople lodu... Zwrot o słowach jak lód jest już tak sponiewierany częstotliwością użycia, ze nie robi żadnego wrażenia. To samo dotyczy roztopienia zamarzniętego serca....
a potem znów ....lawa która to serce ma rozgrzać....
Nie chcę się wymądrzać, ale chyba w poezji chodzi o to , żeby przy pomocy niebanalnych metafor i oszczędności słowa wyrazić to co się czuje. Tym się różni poezja od prozy.
Myślę, że powinieneś więcej czytać innych i zwrócić uwagę na środki wyrazu jakich używają inni piszący. Wierszy jest masa, począwszy od
Sofoklesa skończywszy na współczesnych.
Pozdrawiam serdecznie, życząc wytrwałości i pomysłu na wyrażenie myśli.
Ps. Jeśli chcesz, żeby Twoje wiersze były komentowane, to nie proś o komentarz, tylko sam czytaj i odnoś się do przeczytanych wierszy, a spotkasz się na pewno z wzajemnością....)


  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis hmm... dziękuję ...cieszę się, że jest kojący dla Ciebie... :) @karenka Dziękuję. Chyba każdy z nas budzi się czasem z czymś, czego nie wybierał. Miło, że ten wers do Ciebie trafił. Pozdrawiam.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Nie wiem, jak zareagować na Twój komentarz... Mam wrażenie, że powiedziałaś o tym wierszu więcej, niż ja sam potrafiłbym powiedzieć. Może właśnie dlatego coraz bardziej uczę się po prostu być tu i teraz. Pozdrawiam.
    • @Łukasz Wiesław Jasiński to są tematy, na które nie można pozostać obojętnym. Świetny wiersz
    • @viola arvensis Hej kolędo, kolędo, śpiewam cię na równinie. Szczerze Violu, czytając Twój  wiersz przyszła mi na myśl kolęda. Pozdrawiam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wierzę, że na dnie coś zostaje, co w końcu da początek kolejnemu " Wielkiemu Wybuchowi". Inaczej całe te zmagania na nic by się zdały. Dziękuję za chwilę poświęconą. @Stracony @Wiechu J. K. dzięki za przystanek :)
    • w tańcu potępionych zbaw nas ode złego   w ciemności tańczymy tango obcasy uderzają o podłogę   dreszcze w żyłach cztery na cztery   czuję wilgotność oddechu rytm płynie gładko   uderzenia wioseł pięciopalczaste dłonie   nawet gdy nie patrzysz oczy podglądają lornetki cudzych okien   w tańcu potępionych przebacz nam żale wylane z kieliszka wina czerwonego   w ciemności tańczymy tango   niepowstrzymane źrenice dotyk krok po kroku   tańczymy tango tańczymy w ciemności   szaleństwo się obudziło i skacze z radości   ciało jest tkaniną ruch czystą zabawą   niewyartykułowana sylaba na trzy czwarte objęcia zazdrosnej namiętności   obracam się w takcie czułości  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...