Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak pomarańcza
z wyszarpniętym kawałkiem
rozkrojonym talerz obok
ociekam

wiotka skórka
zmarszczyła brzeg sukienki
wyrównaj nożem
ostrożnie

spuchnięte oko
nie daje mi pełnego obrazu
jesteś obok
w filiżance?

no tak
francuska porcelana
kiedy ja kisnę w plastiku

chciałeś cząstki?
goń się

Opublikowano

natalio,
ja się też tu przenoszę :), bo najważniejsze jest dobre towarzystwo!

Z uwag moich:
- talerz - przeniósłbym do następnego wersu
- "mi" przed brzegiem może nie być, to samo przed "pełnego"
- jeden znak zapytania powinien wystarczyć (obok - filiżance)
- "mnie" po "cząstce" lepiej w domyśle, czyli usunąć
;)
Ciekawy pomysł na wierszyk miłosny (na pograniczu erotyky ;)
pzdr. b

ps. znalazłem jeszcze jeden "tomik" - wiesz na co ew.? napiszę w mailu ;)

Opublikowano

mi mi wycięte,
znak zapytania i mnie drażnił
ale z tym talerzem przekonana nie jestem... bo jak przesunę to będzoe obok ociekam a nie lubię jak wyrazy się zazębiają o.. o.. chyba gorzej to brzmi...

dziękuję bardzo Alter Netku/o? :) teraz chyba lepiej?

Opublikowano

kurcze:( posadzono mnie o plagiatowanie .. i zaczerpnięcie motywu z Twojego wiersza, jest mi przykro bo tak nie było
chodzi o moj wiersz bez tytułu umieszczony na poezji dla początkujących.
Fakt że i u mnie jest skórka i pomarańcza, ale nie widzialam Twojego wiersza przed wklejem tu swojego a poza tym moj powstał w 1991 roku czyli juz dość dawno.
Poczułam się w obowiązku wytłumaczyc się tutaj.. bo jakoś mi się nie przyjemnie zrobiło.
Ja nie widze jakies zastraszajacej zbiezności w naszych utworach ale moze ja na to inaczej patrzę :(
Co myslisz na ten temat?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove Dla mnie to wiersz  w czterech odczytach . Wnioski: 1. mądrość- nikt nie zna wszystkich odpowiedzi. Mądrość to przyznać się i iść dalej.  2.Przemijanie- oczywiście wszystko przemija. Zostaje tylko to, co zasiane. 3.wiara i nadzieja - nawet jeśli coś umiera to zawsze jest promyk nadziei pod nowe. W new sequelu ludzkości... - to jest początek. Trzeba mieć wiarę. 4. O poecie- smutne trochę, bo artysta  żyje i maską i prawdą .Prawdziwa sztuka jest ukryta.  Każdy poeta , artysta żyje podwójnie.   Trochę schematycznie dziś ;)  Pozdrawiam   
    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...