Grafo 1

[adolf]

Grafo 1

Rozdzielaj świecie nas powoli
rozrzedzaj jak rozrzedzasz sny
powieki tylko nam naoliw
by nie-skrzypiąco wyjść gdzieś z

serc zatopionej atlantydy
zalanej zwykłym prostym ciałem
lecz nie mów o tym ześ był przy tym
że stałeś przecież, ze tam stałeś

drzew tysiącami, wiatrem w polach
lecz ręki wtedy nie podałeś
a ptaków myśl rozkojarzona
krążyła, krąży na znak natręctw

samego nieba, straszny widok
lecz czy się skończy, ba, zapętli
zapędzi w róg - to znaczy okrąg
na jednym palcu jednej ręki?


Grafo2

Na ile jeszcze dłoni starczy
ile to jest: na wyciągnięcie
czy w rękach mieszczą się przyjaźnie
jak znaczek kiedy list w kopercie

ach piec jest przecież niedomówień
zduplikowanych - bo bezpieczniej
w niedomówienie siebie uwierz
i tak myląco wpatrz się we mnie

Odeślij w inne prostsze strony
zbyt zakrzywiony świat, poranek
skomplikowane rzeczy poniż
wróżbicie karząc na dłoń nanieść

linie miłości, linie nasza
i dlugość jej wylicz stokrotnie
może ją mrówczo zdąrzę zacząć
ciebie wygladam, stojąc w oknie

Grafo3

Na ile jeszcze nieba starczy
datę ważności chcę znać gwiazd
chciałbym jak kiedyś świr z lamanczy
szukać na świecie smoczych gniazd

byłbym rycerzem ale nie wiem
czy gdzieś tam w górze ma ktoś wenę
prosi o termin krzycząc: szefie
żyć im wymyślać więcej nie chcę

i control-c i control-v
ach ziemia ma miliony lat
bo oryginalnym to był śwat
gdzieś na początku, teraz ma

setki powtórek, wcieleń więcej
i tak mijamy zyj-trwaj-zgin
już moja nawet nic nie przędzie
gotowe importuje z chin

[bazyl_prost]

@adolf
nie mieszałbym, do tego Adolfowego spojrzenia, Atlantydy. ogniste obozy zagłady nie pochodzą z Atlantydy, nie można kraść cudzego blasku