oś odciętych

[maria_bard]

twój las jest czerwony
ja widzę tylko zielone sosny w oprawie żółknących brzóz
jesień

gdzieś tu blisko pod ziemią porośniętą chwastami
leżą od wojny suche kości
żadna nie stuka do drzwi ani w szkolną tablicę
wiewiórki chowają nad nimi żołędzie
jesień

za płotem karlica córka sąsiadów
tupie na mojego dobermana gadułę
prosi rzuć
piłka wpadła przypadkiem w hortensję
rozchybotała ziemię nad grobami
zmilczało powietrze i kos tubylec

boli coś ale nie słychać płaczu
trochę pada co jakiś czas

[Gość]

typowe nadsłowie.
w otwierającej strofce za dużo kolorów.
proponuję uwierzyć w talent czytających.

"twój las czerwony
ja widzę sosny w oprawie brzóz
- jesień"

[henryk_bukowski]

Mario:)..jednak muszę wyrazić uznanie co do Twoich talentów..w ten skromny sposób... +

[Bachencja_S.]

Twoje wiersze są zawsze bardzo epickie. Widzę obraz i uwagę mam skupioną na drobiazgach, które go budują... Emocja budzi się w tle, ale obraz jest dominujący.
Tym razem też by tak było, gdyby nie ostatnia zwrotka....
To ona łapie za gardło. I to bardzo. :)

[Devil_de_la_Muerte_]

Można dać odstęp gdy pada słowo jesień. Ja tak czytałem i wspominałem dawne lata, gdyż faktycznie w jesiennych barwach lasu widziałem różne rzeczy, kości też, Niemców, Rosjan, Polaków lężących obok siebie w spokoju.
Przynudzam gdyż jestem stary, dodatkowo głupi.
Pozdrawiam

[Jolanta_S.]

@maria_bard
zastanawiam się
ziemia porośnięta chwastami
a tu nie wiadomo skąd te hortensje w lesie
jesienią
nie kapuję...

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakoś nie zawsze wierzę w te "talenta" ;-) Miewam, co do niektórych, wątpliwości;-)

Jak mam bronić słów i kolorów? Nie potrafię.

Są teksty - skrótowce. Warte wysilenia umysłu. Bardzo lubię.

Są i takie, które proszą Czytelnika o ....i teraz umyka mi słowo.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

plusiki uległy zapomnieniu! szczęśliwie!

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie są zawsze epickie. Chyba...:-))

"obraz i uwagę mam skupioną na drobiazgach, które go budują,(...) emocja w tle"
Oczekiwałam takiego odbioru tego tekstu. Dzięki, Basiu.

Pozdrawiam. Elka.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie dam odstępu. Jesień jest wtopiona.

"Stary i głupi" - to żart, Devil'u - czuję sprawę.
Może odcina się to, co było koszmarem, od tego, co koszmarem bywa teraz.
Pozdrowienie. E.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I cóż ja mogę?

Nic nie mogę. Na tę niemoc nikt jeszcze nie wynalazał lekarstwa.

[aluna]

@maria_bard
Piękny wiersz, świetny przekaz , dawno nie czytałam takiej poezji - dla mnie subiektywnie -przywodzi dreszcze -wspomnień!

O to to:
"...gdzieś tu blisko pod ziemią porośniętą chwastami
leżą od wojny suche kości
żadna nie stuka do drzwi ani w szkolną tablicę
wiewiórki chowają nad nimi żołędzie
jesień..."

Pozdrawiam!

[Magdalena_Blu]

Zacieram ręce, bo jest ciekawie i treściowo mi blisko. Podobają mi się "niestukające kości" i nienachalny ton. Jednak jestem zdecydowanie za oscarim i pierwszą strofę widzę jak on. Podobnie powtórzenie "karlica" i "maleńka jak liliput" - jedno do zostawienia. Jeszcze kilka cięć i bardzo na tak, wiersz nadal jest:)
Fajne.
Pozdrawiam:)

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O to to: niech i tak będzie.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wykreślę kolorów. Mają być jesienią i po trosze odpowiedzią na czerwony las pewnego poety.
Wycinka, czasem dobra, ale bywa, że nie może być zasadą. I nie jest.

Liliput był w wersji początkowej. Bez dodatków "kawa na ławę". Jednak - czy na pewno dramat rodziców dzieci niepełnosprawnych da się wyczuć? Chciałam, aby była kropka nad "i". Może niepotrzebnie.
Dzięki, Magdo, za słów kilka:-) e.

[paper_doll]

@maria_bard

"za płotem karlica córka sąsiadów
maleńka jak liliput"

brzmi trochę pleonazmicznie.
Niemniej jednak bardzo sprawny tekst, z osią i światem przedstawionym. Rewelacyjny tytuł!

P.

[hubertk]

ostre pióro. klasyczny rozpad, czyli nihilizm w ostatecznym rozrachunku- taka natura wszystkich rzeczy:)

[ROMAN_RIOWIL]

Kolejny wiersz o przemijaniu ( tu kojarzone niezbyt odkrywczo z jesienią i bardziej z anonimowymi kośćmi )) ) w twórczości Marii. Życie i śmierć oddzielone osią odciętych ( w sposób matematyczny ) są niemożliwe tak jak ból i płacz.
Ślicznie nostalgicznie. W trzeciej zwrotce usunąłbym słowo " karlica ", gryzie się ze słowem "liliput". Pozdrawiam

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak wyżej. Pewnie wywalę to masełko.
e.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie dziś ze swoją wagą, gdzie wczoraj ze swoją? Nie wiem, co bardziej ważne. Wiem.