Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ten fakt aż nadto utkwił mi w pamięci,
było nie było, bez nijakiej chęci
świat mnie uraczył dość bzdurną ideą,
że to co się liczy to tylko pieniądz,
pamiętam dobrze drżenie mej dłoni
kiedy się do niej lepiły miliony,
fakt faktem pobiłam rekordy wszelkie,
nigdy mnie nie złapano na złodziejstwie,

znudzona bogactwem, życiem w dostatku,
spaliłam wszystkie banknoty z przypadku,
aby nie widzieć więcej i nie poczuć
i raz na zawsze mieć z pieniędzmi spokój,
poszłam w drożyny jak żebrak z tobołkiem,
gdzie ziemskie bezkresy wśród zieleni strojne
i doszłam za siódme rzeki i góry,
pamiętam dobrze te bajeczne bzdury,

dziś tu przed wami z życia się spowiadam,
może niejeden myśli co za baba,
była bogata, było jej za dużo,
czemu spaliła, mogła rozdać ludziom,
a ja wam na to powiem w tonie ostrym,
nie ma to jak za sobą palić mosty
i wciąż do przodu czy w życiu czy po nim,
nieżywy, ten co z życia się wybroni.

Opublikowano

"a ja wam na to powiem w tonie ostrym,
nie ma to jak za sobą palić mosty
i wciąż do przodu czy w życiu czy po nim,
nieżywy, ten co z życia się wybroni."

puenta przypadła mnie najbardziej do gustu :))

Pozdrawiam. Ana.

Opublikowano

Dobre, fajne i milutkie,
do myślenia dużo daje.
W myśli mi przebiega profil,
tych, co w czyn to wcieliły,
miały wszystko i rzuciły.
Jedna profesorem była,
chłopa, dziatki i pieniądze
w stanie biedy zostawiła.
Teraz łazi po mym mieście
w rzeczach ze śmietnika,
chciałam nowe dać,
nie wzieła. Pytam, czy to
tak o ekologię troska?
Ona o wiecznym zbawieniu,
o tym, że nad nią zbawienie boskie....
Pozdrawiam serdecznie, proszę o jeszcze

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...