syndrom kasandry

[Łukasz Gera]

trzeba było rzucić palenie. zniknął by problem
cowieczornych kioskowych pielgrzymek,
po których do domu dochodzi się dobę, do siebie
dwie, a przez trzy nie można dojść, jak doszło do tego

nieplanowanego, jak ciąża, brzemiennego
w smutko-skutki spotkania z demonem
przeszłości pod postacią dawida
wracającego z (de)monopolowego.

już na schodach wiadomo - że nie będzie imprezy,
tylko nocny spływ kaskadą czadu w brudną miazgę
świtu, po którym pozostanie niesmak, awersja, a wersji
tego
co by było, gdy było by co
albo
co zaszło pomiędzy tymi, które mogły zajść,
a tymi, którzy nim zeszli - nie zechcieli

może być wiele, jak wielkie być może
poczucie bycia
nostradamuso-kasandrą, pisującym
dla zabicia czasu materiał, który

materializuje się z czasem.

[Anastazja.P]

"dobre złe to już nie ważne, to co miało chęć się zacząć musi skończyć się jakoś"
w to "jakoś" wierzyć trzeba :)
dobry kawałek Panie Łukasz! pod patronatem złowróżbnej prorokini wprawidzie acz zasadne rozważanie tym bardziej, że odpowiedzi brak i dobrze! podoba mi się forma, smakowało. Pozdrawiam. Ana.

[Pioe Veno]

Wiersz przeniesiony do działu Forum dla początkujących poetów.

Pozdrawiam
Pioe Veno

[Black Field]

"nieplanowanego, jak ciąża, brzemiennego
w smutko-skutki spotkania z demonem"-bardzo ciekawe...