Nekrolog z otwieranymi drzwiami

[Tadeusz_Hutkowski]

to nie była dobra wróżba
ranek i biała ciągła wzdłuż granatowego samochodu
kiedy przerywanym głosem przyznałem się do siebie
uderzyli jednym zdaniem prosto w twarz

później musiałem znaleźć czarny sklep dla ojca
dołożyli kilka wyjątkowo dużych wizytówek
nie pamiętam kiedy się rozmazały
i kto je rozwieszał po mieście

od tej pory w ciągu handlowym jest przerwa
między galanterią a kwiaciarnią tracę oddech
to chwila której nie umiem ominąć

wiem że w jej głębi
oferują jasny dąb i sosnę
żeby nie sypać ziemi prosto w oczy

[andrzej_barycz]

to chwila której nie umiem ominąć

wiem że w jej głębi
oferują jasny dąb i sosnę
żeby nie sypać ziemi prosto w oczy

Świetna puenta, przejmująca i przenikliwa, wychodząca poza emocjonalną rutynę początku wiersza.

[Tadeusz_Hutkowski]

Bardzo dziękuję za opinię. Chyba zostawię tylko puentę :)


Zedytowałem dwie pierwsze strofy po komentarzu Pana Andrzeja.

[NowyVega_NowyVega]

dobry wiersz
temat dość pospolity dlatego trudny do dźwignięcia
wg. mojej zupełnie nieprofesjonalnej opinii naturszczyka autor w niewielkiej ilości prostych słów i nieprzekombinowanej filozofii zmieścił co trzeba
puenta świetna
zamieniłbym jedynie w drugim wersie -ranek- na -mgła-
a w ostatnim -ziemi- na -ziemią-
ale to takie moje fizdryki czytacza

Pozdrawiam :)

[Marek_Petrykowski]

ostatnia strofa bardzo - pozdrawiam dire

[Azrael A]

Ciekawie się czyta. Czemu w oczy mają sypać? Zresztą trupowi to obojętne czy w oczy, czy na powieki. Dupa po śmierci nie rządzi;-)

[ROMAN_RIOWIL]

Dobra nie tylko puenta, trzecia zwrotka też

[Wawrzynek]

Bez spazmatycznych szlochów potrafiłeś wywołać dreszcz i refleksję.
Dla mnie, mimo że temat żałobny, wielka przyjemność czytania.

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozpoznaję ten styl i nie mam problemów, by nadal być jego zwolennikiem.
Miałem wyszczególnić dwie perły ,ale tego nie zrobię ,ponieważ wyciaganie ich z tekstu ,to pozbawianie go blasku.
Co sprawia ,że chce się wracać do tego wiersza ,mimo iż traktuje o ostateczności?
Mam wrażenie ,że jest jednym wielkim eufemizmem , zabierającym śmierci jej ciężar ,choć mam świadomość ,że to tylko wrażenie.
To omówienie ,rozpisanie ,rozłożenie ( peryfraza) kostuchy na "wielowyrazowość" daje czytelnikowi chwile na "oswojone zbładzenie" lub "szansę" na nie popadannie w histeryczny szloch ,słowotok ,czy odwrotnie: apatię.
pozdr

[Jolanta_S.]

tak, tak

[joaxii]

Bardzo dobry tekst. Prosty, uderzający. Pozdrawiam.

[Tadeusz_Hutkowski]

Bardzo dziękuję Wszystkim za zainteresowanie tekstem i komentarze. Przepraszam, że tak zbiorczo, ale krucho z czasem. Serdecznie pozdrawiam Autorów i do poczytania:)