przemilczenie

[anna_rebajn]

gdybyśmy mieli wspólnie napisać o miłości
przeplatałbyś słowa minutami ciszy
istotnie nieistotne
nieszczególnie uważne
słowa ważki motyle
- ożywają gdy słyszysz

nie zapadłyby w serce
w myśl serdeczną - uśmiech
piętna nie odcisnęły na bezsennej nocy
a ten wiersz o miłości zaginąłby w półśnie
pośród dni niebogatych i sikorek bosych

nikt by go nie zrozumiał
nikt nie zapamiętał
może poza nami którzy go piszemy
wśród tylu barwnych wierszy podobny do wróbla

milczenie jest treścią rzeczy nieśmiertelnych

[Grażyna_Kudła]

słowa ważki motyle
- ożywają gdy słyszysz

To piękne, Anno. Bo nie wystarczy słuchać, trzeba słyszeć.
Uwiódł mnie ten wiersz, jest bardzo spójny z tym, co ja próbuję przekazać w swoim cyklu "komunikacja"
Dodam jeszcze: dokarmiam szare wróble i sama się nimi "żywię"
;))
Pozdrawiam
:)

[lena2_]

świetny Aniu, moje klimaty:):)

[Sylwester_Lasota]

drugie 'miłości' wydaje mi się zbędne. podobne odczucie mam co do 'nikt', ale to chyba do przełknięcia. ogólnie, fajny wiersz :)
pozdrawiam i do poczytania :)

p.s.: i jeszcze 'ten' przed 'wiersz' :)

[aluna]

Witaj Aniu!
Umiejętność słuchania to sztuka.
Piękny wiersz!

Pozdrawiam!
Hania

[Agnieszka_Horodyska]

Łał, zwłaszcza koniec!

[Alicja_Wysocka]

Niektóre słowa i myśli są jak duchy. Jeśli nie ubierzesz je w słowa, nie zobaczysz.
Niby czujesz, ale pewności nie ma.

Ładnie :)

[anna_rebajn]

Zaskakuje mnie, że wiersze żyją własnym życiem. Czasem pisząc wiersz mam przed oczami inne obrazy niż wy. Potem okazuje się, że są jeszcze inne, i jeszcze inne. Jakby wiersz żył poza mną. :)) Dziękuję za komentarze i pozdr. A

[PaULA-nowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.