****

[Grzegorz_niewiem]

(przed dodam, utwór jest w pełni skończony i jest w takiej formie jakiej miał być)



płynące gwiazdy po strunie ufności
stąpam po wypalonej kłamstwami ziemi
skrucha grzechem władzy
w stłumionej nadziei

ułożone słowa tworzące mnie
jestem tym czym obdarował świat

wykradam ciepło
z ciasnych zakamarków prawdy

mój byt zapisany między
stronami bibli

rozrywam kolejne karty
dostrzegam następną drogę

która nie jest wybawieniem
droga po roztrzaskanym wnętrzu
własnej świadomości

[Anonimowy Huzur Mirahi]

Zrazu ma impresja wobec tego utworu była jakaś mętna i osowiała.
Zaś gdy okiem doczytałem się sensu twojego rozumowania stwierdzam: Nie do końca rozumiesz świat i siebie, i nawet nie próbuj. Raczej myśl o czymś przeciwnym zrozumieniu.

Twój byt jest także moim bytem....
Słowa nie tworzą ciebie, raczej Słowo tworzy siebie. 1 słowo.
Świadomość jest nieoceniona, roztrzaskane to masz coś innego.


hahahuhi

[Grzegorz_niewiem]

"Zrazu ma impresja wobec tego utworu była jakaś mętna i osowiała"
pewnie przez nutkę chaosu, on jest częścią mojego stylu

" Nie do końca rozumiesz świat i siebie" myślę że właśnie go rozumiem przez swoją drogę, opisałem to minimalnie w utworze

"Twój byt jest także moim bytem...." masz na myśli to że po przeczytaniu, możesz go pod siebie przystosować, opisuje twoje życie?

"Słowa nie tworzą ciebie, raczej Słowo tworzy siebie" ale od tego są metafory, słowo opisuje ciebie, opisem można by nazwać więc stworzenie

"Świadomość jest nieoceniona" wg ciebie, to ludzie decydują co możemy ocenić

" roztrzaskane to masz coś innego" czuję dużo pogardy w moją stronę


co do moich obecnych utworów wiem są trudne tylko dlatego że sam jestem wybredny do czytanych wierszy stawiam na długie przemyślenia, nie wydaję 10ciu wierszy na tydzień w każdym swoim utworze zostawiam coś do przemyślenia i proszę nie sugerować się z góry tytułem :)