Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ostatnie Łzy


prosiłaś
bym zdradził
me imię

tak bardzo
chciałaś

ja

nie mogłem


skuliłem życie
w ostatni takt
sonaty

zamgloną myślą
ciemności
załkałem

świat zadrżał
odpłynął
powoli

chcę się
w ostatni lot
wzbić

wybacz

sił
nie mam


smutno


to boli


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

Opublikowano

hmmm, i co ja mam teraz powiedzieć?

Dzięki Wam za to,

Agnieszko,
przyznam, że mnie lekko na chwilkę rozbawiałaś, naprawdę, bardzo miła wypowiedź smile.gif

Sewerynie,
po prostu dzięki smile.gif

Natalio,
... smile.gif ...

Tommy,
miło mi to słyszeć, bardzo smile.gif


Pozdrawiam,
Kai Fist
- Rycerz Romantyk Ckliwy

P.S.
nie nazywajcie mnie tak za często, ... bo się rozsypię wink.gif

Opublikowano

lubię
kiedy mężczyzna wzdycha
to nie jest niemęskie
są westchnienia
i westchnienia

Jeśli trzeba
popłakać musi
to takie ludzkie
takie ludzkie
ze nie kryje tego

mężczyznę
trzeba przytulać
i czasem pocieszać
dłonią
przywracać spokój

mężczyzna też pragnie
rozczulać wzruszać
trzeba go wziąć w ramiona
posłuchać jak się żali

zobaczmy jak to jest
kiedy my takie małe
wzruszająco nieporadne
szukamy u nich siły


Wiersz...piękny...RRC.....(a łzy..na pewno nie ostatnie)

Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 20 2003, 08:57 PM)
te strofy jednowersowe brzmią melodramatycznie ale i ciekawie. Jednej rzeczy w tym wierszu nie strawię - jednosłowne wersy

biggrin.gif

Przy okazji chcialbym Cię przeprosić oyey, że i przeze mnie nabawiasz się niestrawności,
być może to efekt siedzącego trybu życia...
ale znam kilka ćwiczonek, po których nabieresz lepszego apetytu...

wink.gifwink.gifwink.gif

Dzięki Ci za... nie, nie bedę pisał... bo potępisz zapewne. wink.gif

- - - - - - - - -

Jolanto, miło mi bardzo smile.gif
Opublikowano

zimny ze mnie drań, oyey
teraz innych nie komentuję, a punktuję czasem tylko,
i znaczenia nie ma kto napisał wiersz,
wiedz panie mądraliński, że Tobie dałem jedną bardzo wysoką notę za pewiem wiersz, mimo iż za Tobą nie przepadam :P
bo wiersz był tego godny (-to nie jest się Tobie podlizywanie)

Trzymaj się!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Co tu się w ogóle porobiło?! Jakaś grubsza impreza. Ja tu widzę, że grupa do siedzenia w kółku by się zrobiła. I jak tu Ludzi nie kochać?
    • @tetu Nie wiem co tu więcej dodać.  Dziękuję za komentarz.  @Berenika97 Pisany był na konkurs.  Dziękuję również za odwiedziny. 
    • @Amber Może lepsza taka niż żadna :)
    • Gdzieś na krawędzi niebytu. Amor ziewnął. Jego chmura wygnieciona w kształcie serca dryfowała bezwiednie w morzu spokoju. Pluskały w nim pierwsze pryzmaty, jak on je kochał. Wyławiał je pulchniutkimi dłońmi i uzupełniał kołczan. Powtarzał sentencję, dmuchał, wygładzał. — Niech tylko trafi w czyjeś sedno. — Mruczał z lekkim podnieceniem. Mijały dni, nie spał w nocy, znużony wysokim lotem postanowił rozwinąć skrzydła. Machał nimi tak mocno, że przedmuchał tratwę nad jedną z większych metropolii. Rzeka świateł z lamp drogowych posłużyła mu za pas do lądowania. Statek nie tak całkiem mały zamienił w samochód, dostawczak fast foodu fudora. – Piękny ciemny róż, hej! – wskoczył na tylne siedzenie i zajarał eko-peta. Chmura zakasłała na tyle. Ruszył, dymił mini serduszkami, pierniczkami i hej! Pierwsze pasy ominął z piskiem przerażonego zmechanizowanego serducha. – O by cię diabli stara pokrako — wyzywał zatroskany mozolnym ślimakiem z laską i tobołkiem starszej pani. – Ma garba, a schować się w nim nie umie, ślimakpustelnik – zachichotał podle. Następny skręt był tak ostry, że jechał na dwóch kołach z lewej strony. Opony niczym pączki, podkskiwały pulsacyjne. Amorek zamknięty w puszce na ciastka przeżył szejkowanie. – O żeż! Spuszczam ci powietrze z kół, ty szalone! Od teraz polecisz baloniku na sznurku. Szedł tak rozlegniżowany trzymając nad głową serduszko, wyrywało się czasami potrącając głowy przechodniów. Zaskoczeni unosili głowy, widząc pierwszy raz niebo od wielu lat. Serce tymczasem kradło ich dane z serwisów randkowych, socjalnych i Opowi.pl Amor zaczął odczuwać niewygodę braku ubrań, zimno w poślady, zmusiło go do założenia czegokolwiek. W cywilizowanym mieście ubrania z kontenerów były godnym recyklingiem. Poczuł się pewniej w trochę za dużej sukience. Poprawił loki, błysk w oku i heja!
    • @Myszolak  Jak by nie patrzeć  to miłość się liczy:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...