Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pola Elizejskie

aluna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

tak blisko i tak daleko
wyobraźnia bez progu
zapiera oddech
relikt amfiteatru

tam real i Elizjum
może sądu i osądu

brak ciebie

szerokie arterie
gwiaździste bulwary

brak ciebie
Malarz_

Malarz_

Opublikowano
Opublikowano

Mitologie są różne. Niech pani mi powie trafi pani do tego raju toż tam Bóg i Jezus i anioły i pięknie i blask wieczny po diabła tam jakiś on potrzebny???
Może wogóle się zapytam czy pani pisze w tym tekście o raju, czy też o Paryżu a może Rzymie?
Jeśli zaliczyć ten tekst do fantasmagorii niejawnych snów wtedy inaczej można na to spojrzeć.
Wtedy to jasne się staje, że to głupi sen.

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Można i tak!
A można , by tak wnikliwie zajrzeć do mitologii!
I nie tylko!

Ale co da wnikliwe zajrzenie do mitologii?

Rozjaśni przekaz!
M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Można i tak!
A można , by tak wnikliwie zajrzeć do mitologii!
I nie tylko!

Ale co da wnikliwe zajrzenie do mitologii?

Rozjaśni przekaz!

Ale chyba nie chce mi pani wmówić, że nie jestem w stanie zrozumieć tak banalnego tekstu (oczywiście na tyle, na ile się go da zrozumieć :)))?

Dalej nie rozumiem słowa "wnikliwe", bo tutaj mitologii jest tyle, co kot napłakał...
aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Można i tak!
A można , by tak wnikliwie zajrzeć do mitologii!
I nie tylko!

Ale co da wnikliwe zajrzenie do mitologii?

Rozjaśni przekaz!

Ale chyba nie chce mi pani wmówić, że nie jestem w stanie zrozumieć tak banalnego tekstu (oczywiście na tyle, na ile się go da zrozumieć :)))?

Dalej nie rozumiem słowa "wnikliwe", bo tutaj mitologii jest tyle, co kot napłakał...

Ma Pan rację p.M. Krzywak , oczywiście tekst jest prosty w przekazie , dlatego napisałam , czytelnikowi powyżej ,że ....!

I pozwolę sobie zacytować , greckiego poetę epickiego (moje ulubione)
"Jakie słowo wypowiesz takie usłyszysz".

Malarz_

Malarz_

Opublikowano
Opublikowano

A ja pani cytował nie będę nic. O życiu pozagrobowym wiele napisano. Pani tekst można tak zapisać :

przedzieleni granicą
istniejemy dalej
blisko i tak daleko

niewypowiedziane piękno
bez upływu czasu

ty tutaj nie trafisz

Zamiast pomysł zaczerpnąć i swoimi słowami coś napisać pani tylko powiela zbędne słowa.
Chce pani zweryfikować swój tekst? Niech go pani napisze na portali, gdzie redakcja decyduje o zamieszczaniu. Może akurat któryś z redaktorów śpiący będzie i wrzuci to na stonę ale komentarze zrównają ten tekst z ziemią. Polecam taką weryfikację.
Więcej pani czytać nie zamierzam sensu nie ma użerać się z kimś kto za wszechwiedzącego się uważa i nieboskie tworzy arcydzieła.

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Widzę (czytam ) ,że , poczytanie nie szkodzi , wręcz przeciwnie, ale
o przekazie nic!
Nie szkodzi , jak Pan M.Krzywak już wypisał "banalny tekst"-prosty , czytelny!
I jeszcze coś z Homera :"

Nawet statecznych ludzi poglądy mogą się zmienić"

A więc jestem pełna nadziei , że zrozumiałeś przekaz !
Sokratex

Sokratex

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Udana miniaturka, Haniu. Tylko ciut przegadana:


[indent][indent][indent]
Pola Elizejskie


wyobraźnia bez progu
relikt amfiteatru

real Elizjum
sądu i osądu
szerokie arterie
gwiaździste bulwary

brak ciebie

[/indent][/indent][/indent]
aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



skojarzenie nie jest in plus, bo trudno pod klasykę kabaretową dopinać - nawet skojarzeniowo - gniota...
Masz rację Mithotynie, śmierć nie może ...być kabaretową klasyką!
To bilet w jedną bezpowrotną...!
aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiersz otwiera.
"wyobraźnia bez progu" - to piękne.

Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuje Ewo za odniesienie ,,,i za wybraną frazę!

Pozdrawiam!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      To było...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • Alicja_Wysocka
      Zyzuś tłuścioch (tercyna)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • .KOBIETA.
      Tam na drugą stronę

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Arsis
      To było...

      Przez Arsis · Opublikowano

      Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
    • .KOBIETA.
      W płatkach ciszy …

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @.KOBIETA.     dziękuję wszystkim

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      tak …spokój wewnętrzny bez czynników zewnętrznych ! Buziaczki

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...