Miejski labirynt

[Adrian_Poraj]

Ulice wciągają mnie jak tornado
w głąb swych zaułków i zakrętów
podobne do grobowych masek twarze
płyną monotonnie w obie strony
uliczne światła grają marsza
w rytm niewidzialnej batuty
dźwięki klaksonów parzą jak pokrzywa
na około wyrastają niczym lodowce
ściany z betonu i szkła
krojąc w plastry powietrze i niebo
zaczynam powoli tęsknić
za skrawkiem zieleni i nićmi Ariadny

[Izabela_Iks]

"na około wyrastają niczym lodowce
ściany z betonu i szkła
krojąc w plastry powietrze i niebo"

piękne, ma sens, pozdrawiam ;)

[Baba_Izba]

Moim zdaniem dobry materiał na wiersz, temat wart dopracowania:
zastanowić się nad funkcjonalnością: "mnie, swych, podobne do, jak", może rozluźnić tekst. Chyba za dużo czasowników:""wciągają,
płyną, grają, parzą, wyrastają".
Takie mam odczucia po przeczytaniu wiersza.
Serdeczności
- baba

[Mirosław_Niewierszyn]

Przy pierwszym wersie pomyślałem o korkach i tornado się rozpierzchło.
Moim zdaniem ulice mogłyby być z małej, a 'na około' - wokół.
Poza tym, tekścik do poczytania.

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozwolę sobie zacytować - materiał na dobry wiersz!

Pozdrawiam,
K.

[Kris Sobczak]

ograne rekwizyty, a temat można ciekawiej zrealizować, brak tutaj pomysłu na choćby błyskotliwą pointę (taką która podkopałaby wszystkie komunały związane z miejską poetyką). Napięcie niestety na końcu siada w 3 ostatnich wersach. Są jednak wersy perełki (dobre pomysły na metafory), które można wprzęgnąć w mocniejszy rydwan wiersza, który odleci w powietrze.