Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
dopiero w prawdziwej ciemności

mroczniejąc posępnie
układam prze mowy
o prze mijaniu a światła

nadal bezczelnie mrugają

stopiona a nieprzystępna
parzyście czerwieniejąc zachwytem
upuszczam storczyki
w oczy pod powieki

zawiń się we mnie boże
ciało milknąc oddycha

prawdziwe śnią się sny
Opublikowano

dziękuję za komentarz
ale bez ostatniej linijki nie zamknie się klamra

chyba, żeby usunąć pierwszy i ostatni wers...ale wtedy zmienia się wymowa

a storczyki nie wiedzieć dlaczego
w moim pojęciu symbolizują biel

pozdrawiam

Opublikowano

nie rozumiem po co wyrozniac italic'iem, ale ok. kwestia gustu... ;) z reszta, imho, klamra troche psuje...

"(..)stopiona a nieprzystępna
parzyście czerwieniejąc zachwytem(...)" - to jest fragment, ktory przyklowa uwage ;) niemniej z innego portalu wyczulonym nader na tematyke "ja, moje" itepe ;) ale to ot taka osobista... fanaberya... ;)


kind regards.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a spróbowałeś przeczytać wyłącznie tekst wyróżniony italic'iem??

Podobnie jak w tytule, tak i w tego typu zaznaczeniach autor może przekazywać ukrytą myśl. Jaki Był cel Kocicy – nie wiem ale ja to w ten sposób odebrałem. Uważam, że wiersz jest napisany na wysokim poziomie...
Opublikowano

Marek Ciućka: przepraszam, Kolega ma mnie za debila? to co sie robi po przeczytaniu wiersza, to sklada pierwszy i ostatni wers, pierwsza i ostatnia strofe, pierwsze litery w wersach, i pierwsze slowa w wersach...

Opublikowano

Ech, Kocico, Lewa ręka ciemności, prawda?

Pozdrawiam, jak zwykle popieram
Choć - za Klaudiuszem - mroczniejąc posępnie - sucho mi brzmi :)
Wuren
ps. Klamry dopiero nadają właściwy odbiór - ale to tylko moim skromnym

Opublikowano

"mroczniejąc posępnie" - coś tutaj nie tak, nie pasuje mi
reszta jest po prostu świetna - jak dla mnie :))
podzieliłabym tylko wers "w oczy pod powieki"
nie wiem.. pauzą, albo enterkiem :))
bo tak to mi się zlewa
myślę, że lepiej będzie brzmieć odgrodzone od siebie - ale to tylko moje zdanie :)

pozdrawiam
Emilka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


mroczniejąc posępnie było ukłonem w stronę lubego Leśmiana
natomiast doskonale wyczułaś, że się zlewa...ma się zlewać...w każdym razie
tak mi się widziało

pozdrawiam

ps. dziękuję za wszystkie komentarze i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...