Wszędzie Przyroda

[M_Patriota]

https://photos.google.com/photo/AF1QipNl72fp-8-yAq3Wv-iwJWmOG9t1KPIEm6DUTYTD

Barwią się drzewa jesienią,
A najcudowniej brzozy,
Jak sędziwe matki, które wiekiem się mienią
Ku piękna jesiennej dozy.

Ja, poeta zrodzony z b ó l u i c i e r p i e n i a
Pisane mi było to dostrzegać -
Dla zachwytu i ku samopoczucia orzeźwienia
Skoro nie nogami, a oczyma próbuję biegać.

Po tej Ziemi Podlaskiej
Tak ślicznie uroczej i czystej
Na Wysoczyźnie i w dolinie płaskiej,
A nawet w modrym strumyku wody bystrej i przeźroczystej.

Tam gdzie za chłopca w nim brodziłem -
Idąc ku rzece nauki przetrwania i dzieciństwa.
Tam w samowolce gdzie oczy niosły chodziłem
Robiąc różne głupoty, a nawet świństwa.

Co wczoraj żem spotykał,
Dzisiaj ku myślom przywracam.
I będę słowem dotykał,
Kiedy stale do dzieciństwa wracam...

Poeta żyje wspomnieniami,
Bo to jest w jego naturze.
Dniem, nocą - i ze snami
Dla poezji żyje - i jej służy.

Pisałem, dnia 16.10.2012 rok. Podlasie

* * *

Do tych pól, łąk, miedz,
ścieżek poplątanych
pamięć tylko mi ostała
można by rzec.

Ale nie załamuję rąk
do tych rzeczy szukanych,
które dusza na jawie miała
skoro w wierszach mogę je strzec...

[Roklin]

Lubię Twoje wiersze opisujące piękno Podlasia... Najpiękniejsza pierwsza zwrotka, zgrabny, sympatyczny utwór.
Pozdrawiam :)

[M_Patriota]

Miło mi. Również Ciebie pozdrawiam z pięknego Podlasia o każdej porze roku. Mietko