z prawej czy z lewej

[Kaliope_X.]

nabieram lekkości próżni
egoizmu czarnych dziur
nie boję się

głęboko we mnie
granica za którą przyzwyczajenie
łagodzi powody przesytu

należność pocieszenia dusz
jest zawsze dobrowolna w pełni
nie zmienia smaku chleba

serce człowieka znów niespokojne dopóki

nieobecność usprawiedliwiona.

[Oxyvia]

Kaliope, dobrze, że czynisz rozmaite eksperymenty słowne i gatunkowe - to rozwija warsztat.
Nie mniej ja wolę zdecydowanie Twoje rymowane, liryczne wiersze z wewnętrzną muzyką i romantycznym obrazowaniem.
Serdeczności. :)

[Kaliope_X.]

Oxyvio, ja też najlepiej czuję się w lirycznym wierszowaniu, natomiast - tak, jak pisałaś - nie chcę zamykać się na inne gatunki, gdy czasem pióro inaczej nie pozwala.
co zrobić ;) próbuję sprostać.

pozdrawiam, wdzięcznie za poświęcony czas,
Kinga.

[Gość]

Ładnie przedstawione, ale przekaz i temat bez szału, typowo poetyckie marudzenie o wewnętrznych przeżyciach, niekoniecznie ciekawych dla czytelnika. Do mnie osobiście nie przemówiła "lekkość próżni", ale możliwe, że to jakaś dziwna moja cecha, że próżnia nie kojarzy mi się z wagą piórkową. Zawsze jak słyszę to słowo, mam w umyśle obraz ciała człowieka rozrywanego od wewnątrz przez ciśnienie ;)

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

[Lilka_Laszczyk]

Kaliope,
Eksperyment ciekawy, ale troszeczkę mało w tym wierszu Ciebie.
Sprawiasz wrażenie osoby bardzo lirycznej i wrażliwej i twoje wiersze zawsze "płynęły" delikatnie i ciepłym rytmem. Ten wiersz jest lekko chropowaty i przystający... Ale skoro lubisz eksperymenty to tak dla odmiany... spróbowałas.
Pozdrawiam ciepło
Lilka

[Anna_Para]

Kaliopku,

nie wiem, czy to jakaś metafizyczna sprawka naszego współodczuwania siebie, czy inne licho...

Bardzo rozumiem ten temat!

Trafia do mnie ta refleksja. W dodatku - sprawnie sformułowana.

Cieplutko,

Para:)

[teresa943]

inna niż zwykle forma ale do mnie trafia ...wiersz wart zamyślenia

serdecznie pozdrawiam :)) Krysia