Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie potrzebuję prawdy w wierszu
bo się do rymu nie chce składać
wytycznych dość w prawdziwym życiu
to mnie do szału doprowadza

więc kiedy stanąć chcę na głowie
mój świat się ze mną też przekręca
chmurki na ziemi trawa w niebie
i luźnej szajby nie dokręcam

jak mnie co zeźli w nos ugryzie
lub zadzior utkwi tuż pod skórą
muszę pofikać zmyśleniami
poproszę papier oraz pióro

Opublikowano

Aleee ładnieeee!
Przeczytałam Alicjo z wielką przyjemnością, lekki , z dozą humoru , podobalski!

I to :
"...nie potrzebuję prawdy w wierszu
bo się do rymu nie chce składać ..."

Ha a jak się poskładały rymy , same?Biegłym piórkiem ,zamysły poetki !

Serdecznie!
Hania

Opublikowano

wiersz jest lużny więc koniec końców, nie zatrzymuje
lecz początek zastanawia
choć jak dla mnie rymy, w wierszu nie muszą wiązać ze sobą koniecznie prawdy, oni nie są parą,
prostestuję bo jestem zwolennikiem słów ,,wolnych,,
pełne rymy częstokroć wymuszają na nas posłuszenstwo i zagięcie prawdy
;) pozdrawiam

Opublikowano

Dzisiaj inaczej, z lekkim humorem, ale na poważnie też jest.
Podoba mi się ujęcie tej prawdy, która nie chce się składać do rymu , a wytycznych w życiu i ja miewam dosyć.
Pozdrawiam:)

Opublikowano

Przypuszczam, Alicjo, że pierwszy wers jest małą prowokacją pod adresem czytelnika. Przedostatni wers, dla znających język niemiecki, prowadzi do niezamierzonych asocjacji.
Czasem trzeba i takie mysli z siebie wyrzucić.
Pozdrawiam.
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @hollow man  jesteś doskonałym kolorystą i portrecistą szkicujesz człowieka malujesz jego aurę   kilka pociągnięć długopisem i powstaje treściwy tekst  
    • @Poet Ka Plus oprawa muzyczna:  
    • @Charismafilos Dla mnie to historia ludzi, którzy spotkali się tu i teraz. Taki obraz przypomniało mi wizyty z Tatą na onologii czy ogólnie u lekarza. Kończy się i zaczyna tego samego dnia. Nie budują żadnej relacji.  Idąc w tym kierunku mogłaby to być wizyta na terpaii czy spotkanie nawet w kawiarnii, kiedy się do kogoś przysiadamy. Takich " spotkań " mogłoby być naprawdę wiele.Wydaje mi się,  że u nie chodzi o samo spotkanie. Chodzi o to kim jesteśmy , kim są  oni bez imienia, nazwiska, tytułów itp. Ma to dla mnie taki wydźwięk. Tam, gdzie spotykamy się w " reakcji jednokrotnego użytku"  a więc tam, gdzie wyżej wymieniłam ( w swoim odczycie)  jesteśmy zwyczajni, bez ozdobników. Czasem jest też tak, że człowiek na siłę szuka w czymś sensu, zamiast przyjąć tu i teraz bez przeszłości i bez przyszłości.Roksana i Rafał z wiersza nie pytają i dlatego są prawdziwi. Nie znając kogoś nie musimy udawać, możemy być w 100 % sobą. Nie trzeba dbać o formę wypowiedzi, o schematy, budować barier.  Taki odczyt wiersza się mi ukształtował po jego przeczytaniu. Pewnie można by się pokusić o inne odczyty, które i mi się nasunęły.  Po zastanowieniu pojawił się także u mnie odczyt duchowy. W wierszu spotykają się dwie dusze- Rafali i Roksana. Dla ludzi samo miejsce ma znaczenie, dla dusz liczy się tu  i teraz.   Świetny tekst, wzbudził wiele refleksji,  pozdrawiam.
    • @hollow man bracie, wlasnie o te pytania chodzi... ja tylko hipotetyzuje okolicznosci i tworzę mgliste postaci, bo chodzi własnie o to co wychwyciłes.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...