Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pani Alino.

Czytam cierpliwie Pani teksty. Czytam też komentarze. Ciekawe, że ignoruje Pani wszelkie uwagi. Nawet najwyższj klasy poeta jest daleki od lekceważenia opinii. Myślę, że szczególnie wielki poeta tego nie robi.

Pisze Pani konsekwentnie wyliczanki rzeczownikowo-czasownikowo-itd i chce, aby nazywać to poezją???? Slucha Pani klakierów...

Z wyliczanek trudno nawet troszkę sosiku wycisnąć, smaczku, polotu, nic...

Odważyłam się to napisać, choć wiem, że dostanę reprymendę.:-) Nic to.

Pozdrawiam. E.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



takimi komentarzami wprost
mnie Pani rozpieszcza rozkręca

zatem proszę nie mieć pretensji
że tylko zakręcone wiersze
z siebie wykręcam

pozdrawiam :)


Pani Alino, wiersz swoją drogą, ale Pani komentarz to jest czysta poezja. Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



takimi komentarzami wprost
mnie Pani rozpieszcza rozkręca

zatem proszę nie mieć pretensji
że tylko zakręcone wiersze
z siebie wykręcam

pozdrawiam :)




Pieszczoszek z Pani. Nawet, zaryzykuję, samopieszczoszek.

Ma Pani swoje wije, co Panią pieszczą, ale to już, co kto lubi.

Nie mam najmniejszych pretensji. Polecę Pani "wiersze" uczniom. Ku przestrodze.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



takimi komentarzami wprost
mnie Pani rozpieszcza rozkręca

zatem proszę nie mieć pretensji
że tylko zakręcone wiersze
z siebie wykręcam

pozdrawiam :)




Pieszczoszek z Pani. Nawet, zaryzykuję, samopieszczoszek.

Ma Pani swoje wije, co Panią pieszczą, ale to już, co kto lubi.

Nie mam najmniejszych pretensji. Polecę Pani "wiersze" uczniom. Ku przestrodze.

no gratuluję :)

takie cudo wykroić
to wielka sztuka!

czytałam że ktoś do burdy
pracownika szuka

życzę powodzenia :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



takimi komentarzami wprost
mnie Pani rozpieszcza rozkręca

zatem proszę nie mieć pretensji
że tylko zakręcone wiersze
z siebie wykręcam

pozdrawiam :)


Pani Alino, wiersz swoją drogą, ale Pani komentarz to jest czysta poezja. Pozdrawiam

teraz to już na pewno nie żyję ale

dziękuję :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Czytając widzę sekwencje, kadry, ujęcia klasyki filmowej. Kłania się Eisenstein (konstrukcja wiersza jak na schodach z Odessy), "Psy andaluzyjskie", kino ekspresjonizmu niemieckiego lat XX itd.
Dobra translacja narracji filmowej na język poetycki.

..."Dziś już takich filmów nie ma"...

Serdecznie pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Czytając widzę sekwencje, kadry, ujęcia klasyki filmowej. Kłania się Eisenstein (konstrukcja wiersza jak na schodach z Odessy), "Psy andaluzyjskie", kino ekspresjonizmu niemieckiego lat XX itd.
Dobra translacja narracji filmowej na język poetycki.

..."Dziś już takich filmów nie ma"...

Serdecznie pozdrawiam ;)



To najbardziej jajcarski komentarz, jaki zdarzyło mi się czytać na tym portalu...
:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
    • @Nata_KrukBardzo mi miło :)   @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, właśnie :)
    • @Tectosmith Zainteresowały mnie przede wszystkim interakcje i wzajemne oddziaływania na siebie w tej relacji. Bo jest w niej więcej rutyny i rytuału, niż prawdziwego przywiązania. Jakby była podtrzymywana tylko po to, aby był jakiś punkt odniesienia, a nie po to, aby się w jakimś kierunku rozwijała. Tych dwoje nie jest w stanie nic już sobie dać. A dawanie w miłości jest bardzo ważne.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...