Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

poezja

bazyl_prost
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aluna

aluna

Opublikowano
Opublikowano

bazylu pisząc zadajesz pytania, i jednosześnie odpowiadasz , ale dajesz także otwartą furtkę czytelnikowi(i chyba o to Ci chodziło) - poezja dla mnie : to biały ptak niosacy kopertę a w niej....wszystko -oby bez kolców!
Chciałabym , aby poeci tu na orgu wyrazili swoje zdanie ,subiektywne-(nie książkowe) czym dla Nich jest poezja?!
Pozdrawiam!

Sebek..._

Sebek..._

Opublikowano
Opublikowano

poezja?
to flow który niesie nam otrzeźwienie dla myśli, który nam niesie uniesienie, który pozwala wyraźić nie za jasno nasze przygnębienie, który pozwala by fruwać i wznieś się ponad tłum niejasnych zamyśleń i wyrwać z tych szarych komórek ściań i zaściankowych przemyśleń

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • monon
      Profesorka z Warszawy

      Przez monon · Opublikowano

      1    Wróciła do domu około dwudziestej drugiej. Była wykończona. Zrzuciła z siebie przemoknięty płaszcz, odkładając go na wieszak. Schowała parasol do kosza. Zniknęła za drzwiami sypialni, unikając tym rozmowy ze swoją młodszą siostrą, Florencją.   Objęła i przycisnęła do twarzy poduszkę. Wypuściła z siebie powietrze. Wpatrywała się w zdjęcie, oprawione w ramkę, wykonane z jasnego dębu. Fotografia przedstawiała Anna jako dziecko, stojącą obok mężczyzny w podeszłym wieku. Ania uciekła spojrzeniem w poduszkę. Przez godzinę próbowała zasnąć. W końcu się jej udało. Poczuła ulgę. Przez jej ciało przepłynęło hormony szczęścia.  Nastąpił kolejny dzień. Promienia rozświetliły twarz kobiety. Zrzuciła kołdrę z siebie. Upadła kawałkiem na podłogę. Poczuła delikatne zimno po swoich nogach. Odwróciła się i spojrzała na samą siebie w lustrze. Poczuła dziwne obrzydzenie. Niejasne i niepewne. Nie rozumiała dlaczego tak wyglądała. Wreszcie doznała olśnienia. Znalazła się w śnie, lecz nie swoim.  Piknęła się małą igłą, która często wykorzystywała do szycia ran, które zgarniała podczas zabaw z jej siostrą.
    • beta_b
      Jak to opisać

      Przez beta_b · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Waldku, życie i śmierć, radość i smutek. A może jedno bez drugiego się nie da? Ściskam, bb
    • Marek.zak1
      Błąd w obliczeniach

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Jesteśmy coraz bardziej wciągani w cyfrowy świat, Exel, SWOT gdzie kwantyfikacja pomaga, powiedzmy niektórym, w uporządkowaniu i ocenie rzeczywistości, jak piszesz w umeblowaniu głowy, a także w ocenianiu zjawisk, pozycji, ludzi itp. i dalej w podejmowaniu decyzji. Niedawno czytałem o takiej kwantyfikacji na Tinderze, więc nie dziwi mnie, że w sytuacji, kiedy ktoś jest oceniany na 5 / 10 przez "siódemkę" o uczuciu mowy być nie może. I tak dalej i dalej. Fajnie, ze po raz kolejny piszesz o ważnych sprawach,  bo to powszechne nie jest. Pozdrawiam P.S. Czytam w puencie, ...którego nie trzeba kwantyfikować, ale to tylko moje czytanie, bo każdy ma inaczej:).
    • hollow man
      "brzrzrzrz"

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Poet Ka Kaszubskie ważki raczej szeleszczą. Ryczaj w pościelowym gaju - to musiał być trudny sen.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Jak to opisać

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - smutno dziś piszesz - ale czasem tak trzeba by wyrzucić z siebie               to co bardzo boli -                                                  Pzdr.zasjuceniem.               

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...