***(Już pajęczyny srebrna nitka)

[ewa*_]

Już pajęczyny srebrna nitka
o chłodnym brzasku snuje wiersze,
złoto zalśniło w brzozy witkach,
ścichły poranki, odszedł sierpień.

Mgły bladosiwe nad polami
dźwięczą okrzykiem dzikich gęsi,
w sepiowych bruzdach zaoranych
śpi zapach głogów i jarzębin.

Lecz tyle ciepła jest w ogrodach,
w zieleni kasztan brązem błyszczy,
cynobry klonów wrzesień podał,
słodyczą śliwek budzi zmysły.

Jeszcze kolorów trwa karnawał,
starczy nam żaru i uniesień,
miłość nie zetli się, jak trawa,
więc nie mów mi, że idzie jesień...

(napisany 1.09.2012 r.)

[Rihtik Stempelek]

Ślicznie... ewo*... dziękuję :) za nitkę srebrnej poezji...

[Jacek_Suchowicz]

a jesień przyszła by w ogrodach
z róż kolorowych tkać kobierce
i chryzantemom pamięć oddać
ze łzą zostawić komuś serce

...
pozdrawiam Jacek

[Oxyvia]

Ładne i sentymentalne, w Twoim stylu.

[Bolesław_Pączyński]

Śliczna poezja lubię taką:)

Już rozkwitają lila wrzosy
my się cieszymy jeszcze latem
nić pajęczyny, kropla rosy,
przeplata się już z polnym kwiatem.

Z serdecznym pozdrowieniem:-)

[NOWA]

Twój wiersz jest jak ta srebrna pajęcza nitka, niby delikatnie napisany, a mocno chwyta za serce. Pozdrawiam:)

[szarobury]

jak zawsze ładnie, Ewo :)

[Kaliope_X.]

Pięknie wyrażone pragnienie zatrzymania chwili.
Ewo, nie tylko w zieleni kasztan brązem błyszczy... w Twoich wierszach błyszczy umiłowanie słowa.
Poetyckie, niemal baśniowe obrazowanie...
Życzę dalszych, tak barwnych, inspiracji! Czytam z przyjemnością raz jeszcze.

pozdrawiam ciepło,
in-h.

[Lilka_Laszczyk]

Tak jesiennie sie zrobiło od twojego wiersza Ewo, a przeciez to jeszcze lato....Ale wiersz bardzo, bardzo malowniczy i nastojowy. Ech....
Pozdrawiam z wrześniową zadumą
Lilka

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Stempelku, opóźnione, ale serdeczne i jeszcze bardzo letnie pozdrowienia :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, piękną strofą mnie przywitałeś, bardzo dziękuję:) róż jeszcze mnóstwo, złocienie (chryzantemy) dopiero zaczynają kwitnąć, a na przekór myślom o przemijaniu lata w moim stawiku powtórzyły kwitnienie kaczeńce.

Lekceważą chłody, w kwietniu też tak bywa,
kiedy ranki srebrem jeszcze oszronione,
uczą, że urodą można czas okpiwać,
zakwitnąć jesienią? To niezabronione...:)

pozdrawiam ciepło:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Oxyvio, pozdrawiam serdecznie:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo się cieszę, że lubisz, bo niewielu już osobom smakuje rymowana liryka. Dziękuję za miłą strofkę komentarza.
Odwzajemniam pozdrowienia:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Nowa za to "chwytanie za serce", miło mi, że tak go odebrałaś. Pozdrawiam:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jestem zawsze spóźniona z odpisywaniem, a jak zawsze podziękowania i serdeczności dla Ciebie, Szarobury :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I cóż ja mogę, kiedy żadne słowa nie oddadzą mojej wdzięczności za Twoje piękne czytanie i porywające komentarze?
Inspirują mnie nawet listopadowe przytłumione brązy, wyblakłe sepie i wszystkie odcienie szarości.
Bardzo dziękuję i najserdeczniej pozdrawiam, Kaliope :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lilko, jeszcze kolorów trwa karnawał, a przed nami te najpiękniejsze odcienie czerwieni - purpury, pąsy, cynobry, burgundy i karmazyny.
Dziękuję, pozdrawiam z ciepłem barw na pomoście między latem i jesienią :)

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny wiersz, jedynie te wiersze psują urok. Taka typowa metafora o wszystkim i niczym. Nie lepiej zastąpić ją obrazem, powiedzmy:

o chłodnym brzasku rosy wlecze

Pasuje do opisowej całości, a zarazem zawiera obserwację: robi się coraz chłodniej, więc częściej pojawiają się mgły i rosa.
W każdym razie nie przejmuj się tą maleńką sugestią, bo wiersz i bez niej jest uroczy :)

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Romantyczne pisanie, takie lubię i każde dodatkowe słowo będzie zbędne.
Jeszcze pozdrowię... :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny wiersz, jedynie te wiersze psują urok. Taka typowa metafora o wszystkim i niczym. Nie lepiej zastąpić ją obrazem, powiedzmy:

o chłodnym brzasku rosy wlecze

Pasuje do opisowej całości, a zarazem zawiera obserwację: robi się coraz chłodniej, więc częściej pojawiają się mgły i rosa.
W każdym razie nie przejmuj się tą maleńką sugestią, bo wiersz i bez niej jest uroczy :)

Pozdrawiam.




Dziękuję, Sokratesie. :) Zbudowałam nastrój do wiersza; jeżeli uważnie się przyjrzysz pajęczynie, do zobaczysz, jaki pająk utkał misterny, regularny i rytmiczny wiersz ;)
Pozdrawiam:)