Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spłonął ostatni lont
a obłok wybuchu był jak westchnienie
ziemi wdzięcznej za święty spokój.

Po latach zajrzałem do otwartej rany.
W dole czas
brunatnymi mchami zabliźniał okaleczenia,
białe motyle z mozołem odkurzały wapienie
w ciszy która zdawała się kpić z dawnych detonacji.

Dziś już nie pachnie dynamitem, już można
rozśmieszać echo w wesołym parku miniatur,
choć tak niedaleko stąd
w posiwiałych murach wciąż płaczą

osierocone kamienie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam :)

uważam że wiersz zasługuje na uznanie -
poetycki tytuł - "Złota Góra"

utwór zwiera ważne przemyślenia -
czas leczy rany -

"Dziś już nie pachnie dynamitem, już można
rozśmieszać echo w wesołym parku miniatur "

ale pozostają blizny -

"w posiwiałych murach wciąż płaczą

osierocone kamienie."

te fragmenty wiersza wyróżniłam
moim zdaniem są najładniejsze

:)
Opublikowano

Witam, bardzo spodobał mi się Twój wiersz.
Przy jego czytaniu czuję tą ciszę, która mimo tego wszechobecnego spokoju, jest zagłuszana tysiącami wspomnień i wylanych łez. Tak ja to odczuwam. Chociaż nie znam się na poezji, dobry wiersz na każdym przecież może zrobić duże wrażenie, prawda? ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   opublikuj, zobaczysz są to ciężkie tematy obciążające psychikę  pojawiają się coraz częściej  w sztuce również jako prowokacje etyczne i estetyczne mam wrażenie że ich nagłaśnianie daje odwrotne skutki do zamierzonych jak zresztą wszelkie  akcje odwracać się nie wolno stać, patrzeć, słuchać  koniec śmiechu  i swobody a że nie wszystko jesteśmy wstanie współboleć ze wszystkimi prawdziwymi i wymyślonymi ofiarami, bo to nie na naszą wytrzymałość tak kiedy nam  nasze serce i zmysły nasze odmówią tego współodczuwania i będą wolały cieszyć się i doznawać przyjemności staniemy wtedy na baczność i rzetelnie "poprzem" te wszystkie  akcje bo nie ma wyjścia tak żesmy do muru "przyperci" popieramy! rzetelnie popieramy z jęzorami przy ziemi do ostatniego tchu  
    • @Poet Ka  pięknie, trochę nieoczywiście. Przeszłość, to  już nie wróci- ale ona jest tam w pamięci- w sercu, jak miłość.   "Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów nieba, Tęskno mi, Panie"...(..)(C.K. Norwid)   Do kraju tego, do Ojczyzny, do której już nigdy nie wrócił, ale miał zawsze w sercu  
    • @Leszczym Szanuję Michał tę teorie, ale mam małego Hyundaia i nigdzie nim nie jeżdżę, więc nie wiem, dokąd bym jeździł  Porsche. Wszystkie sprawy lokalne załatwiam rowerem, do córki, za Pruszków,  jeżdżę SKM S1 i potem też rowerem, , podobnie jak do miasta, więc nic mi nie przychodzi do głowy.  
    • Kaziukowa w oku Iza K.    
    • @Poet Ka   cenzorką?   absolutnie!!!!!!!!!   odważną istotą wspierającą.   poezja nie takie teksty widziała.   i one ją tylko ubogacają.   ale tutaj jest środowisko.   Ty w nim tkwisz.   więc pytam: wesprzesz dobrym słowem czy też udasz, że nie czytałaś?   z całym szacunkiem bo Cię szanuję.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...