aczkolwiek (sylwestrowo)

[Artur_Bielawa]

Oziębłe uczucia
i wiatry niespokojne
w sercu kłucia
w głowie rozpętały wojnę

Tysiące nut na przemian
wyssanych prosto z palca
nic nie mam przecież w zamian
tylko nogi do walca

Wciąż szampan szumi w głowie
gdzieś w tle gra muzyka
ktoś coś na ucho powie
ktoś już drzwi zamyka

Myśli niespokojne
nawet w dni powszednie
rozpętały wojnę
tylko niepotrzebnie

[Janusz_Ork]

Arturze, Twój wiersz jest bardzo prawdziwy i trafia wersami do mnie. Szczególnie:
"Oziębłe uczucia...
...w głowie rozpętały wojnę".
Znam kogoś, kto głowę przedkłada nad siłę uczuć, czego, z mojego punktu widzenia, absolutnie nie mogę pojąć.
Pozdrawiam.
J. +

[Roklin]

Dobry, życiowy, oddający trudne uczucia wiersz. Podoba się. Przydałoby się dodać muzykę, byłaby niezła miniaturka...
Ciepło pozdrawiam :)

[NOWA]

Mnie także się spodobał, ostatnia zwrotka szczególnie.
Pozdrawiam:)

[Kaliope_X.]

Jednak spokój jest podstawą wewnętrznego ładu. Spokój wypływający z odpowiedniości: uczuć adekwatnie ciepłych, "wiatrów" wiejących przyjaźnie, nut płynących z muzyką i szeptów tylko wzajemnych, nie wciąż na ucho i za plecami. Jeśli takiego spokoju brakuje, wszystko wydarza się na opak - niespokojne myśli "nawet" w dni powszednie, bo gdyby była cisza, przeszłyby bez echa... a tak, wojna rozpętana. a przecież bez powodu - bo wystarczy "tylko" przywrócić odpowiedniość rytmom, temperaturze, brzmieniu... i spokój myślom.

Tak odczytuję. Ładny wiersz, Arturze! Zrezygnowałabym jedynie z wielkich liter, skoro w całym utworze nie stosujesz interpunkcji.

pozdrawiam,
in-h.

[Nata_Kruk]

...
Tysiące nut na przemian
...
nic nie mam przecież w zamian
tylko nogi do walca

...
gdzieś w tle gra muzyka
ktoś coś na ucho powie
ktoś już drzwi zamyka

Myśli niespokojne

Arturze, to sympatycznie zabrzmiało... :)
Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

byłem, czytałem,
pozdrawiam :)