Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówiła do niego
drwiąco i z niesmakiem
ornitolog wielki
ale z małym ptakiem

on na to spokojnie
z uśmiechem odpierał:
moja droga żono
zmień słowny arsenał


i dodawał również
że to była wpadka
bo nie ptak jest mały
tylko wielka klatka

Opublikowano

[u]Do:[/u]

Sylwester Lasota

Schemat jak schemat ważne, że się spodobało. :)
Pozdrawiam:)


Roklin

Miło mi, że wprawiłem w dobry humor. O to chodziło.
Pozdrawiam.:)


cezary dacyszyn

Witaj Cezary.
Dziękuję za czytanie i pozytywny komentarz.
Lepiej temu znajomemu fraszki nie pokazuj. :)
A co do prezydenta USA - to Ty nie wiesz ile? ;)
Przecież to proste: Oba-ma. ;)))))))))))
Pozdrawiam.

Opublikowano

Duks, przesłanie wierszyka zawarłeś już w tytule.
Treść żartobliwa z założenia, wywołuje uśmiech, ale abstrahując od przytoczonego "obrazka" trzeba przyznać, że kwestia spojrzenia może być w różnych sytuacjach zarówno usprawiedliwianiem siebie, jak i nobilitacją innych itd. itd., zawsze jest jakieś "za bardzo" przechylenie w jedną stronę. I czy można patrzeć na wszystko z boku, z międzystron, z czystym obiektywizmem? Podjąłeś temat "spojrzeń", wart rozwinięcia i refleksji, tutaj ujęty w formie fraszki, więc skupiając się na takim jego charakterze i uśmiecham się w myśl założenia, za lekki ton i humor. :)

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

Opublikowano

[u]Do:[/u]

teresa943

O matko, aż tak? No cóż ... trudno.;(
Dziękuję Krysiu za pozostawiony ślad:)



Kaliope X.

No proszę, taka analiza. Przyznam, że się nie spodziewałem. Ale oczywiście przeczytałem "od deski do deski". Dziękuję za czytanie i tak obszerne podejście do tematu.
Pozdrawiam :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


http://www.facebook.com/photo.php?fbid=464356983575845&set=a.132437303434483.21717.131603483517865&type=1&relevant_count=1

hihi, dobre!!!!!A to radzę pokazać tej co narzeka :):) z pozdrowieniami
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No no... tylko bez takich... ;))))
Proszę nie mylić Podmiotu lirycznego z autorem.
Ja jestem całkowitym przeciwieństwem peela.
Tzn. mały (nie wzrostem) ornitolog ale z...
A co... co mi tam... I tak nie sprawdzicie. ;)))))))))))

A tak poważnie, dziękuję za pozytywny odbiór.
Pozdrawiam.:)

Opublikowano

Przychodzi facet do lekarza (do rejestracji) i prosi:
- proszę mnie zarejestrować do... no, do tego... o, kurka, zapomniałem:(
- niech się pan zdecyduje. Do jakiego lekarza???
- do... do... ornitologa!
-hmmmm, rozumem, ptaszek pana boli.

A fraszka - przednia.
Tak to bywa: Ptaszki kochają wolność, ale "wielka klatka" - to już nie!
;)))))))

Pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Dobre :)
To teraz jak by co, to będę wiedział, do jakiego lekarza się udać. :)))

A za tak pozytywną ocenę fraszki bardzo dziękuję.
Pozdrawiam Aniu.:)


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...