Małże

[Anna_Para]

nie każdy urodzi perłę. większość trafi
na talerz chleba naszego powszedniego
daj nam dzisiaj. spokój.

mniejszość nie zaludnia kolonii na drucianych stelażach,
żyje na wolności z ryzykiem okaleczenia, że ciekawość,
kiedy się rozwarło raz rzęsiste oko, zaboli ziarnem ostrego:

światło, błękit, zieleń, raz w życiu w mięsistym mroku.
i niechciany piach. w mankietach różowego mięsa, drzazga, kolec
-najboleśniejsze piękno. został jeszcze ból śmiertelnego rodzenia.

01/02. 05. 2012.

Małże II


wersja po sugestiach Czytelników:)

nie każda urodzi perłę. większość trafi
na talerz.

mniejszość nie zaludnia kolonii na drucianych stelażach,
żyje na wolności z ryzykiem okaleczenia, że ciekawość,
kiedy się rozwarło raz rzęsiste oko, zaboli ostrym ziarnem:

światło, błękit, zieleń, raz jeden wśród życia w mięsistym mroku.
i niechciany piach. w mankietach różowego mięsa, drzazga, kolec
-najboleśniejsze piękno. został jeszcze ból śmiertelnego rodzenia.

(Nie uwzględniam jedynie propozycji zmiany czasu, bo jest jak najbardziej konsekwentny.)

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pomysł! tytuł, pierwsze zdanie wytapetatuję sobie na suficie!

[Rihtik Stempelek]

każdy winien szukac i znaleźć
tę największej wartości perłę
choć widzimy wszystko jak przez mgłę
Twórcy małża mądrze oddać cześć

poznawanie teraz cząstkowe
jednak każdy będzie poznany
niczym perła bądź doceniany
miast uczucia miewac szczątkowe

duch Boży da spokój wewnętrzny
wolnością zaś prawda obdarzy
choć jeszcze zła wiele sie zdarzy
duchowo bądź mocny stateczny

cząstkowość wnet przeminie snadnie
nastanie zaś wszak doskonałość
gdy ogarnie wszystkich cna miłość
wszędzie wszystko ładnie wypadnie

pierwszy zamysł Boży się spełni
- napełniona Ziemia zostanie
dziećmi Boga - szczęście nastanie
nie na chwilę - dla tych co dzielni

:) (ad hoc)

[maria_bard]

Fakt - mam podobnie jak Baba z J. - zatrzymuję się na tytule i pierwszym wersie. Daje tak wiele do myślenia.

Dalej - próbujesz rozprowadzać sens początku i tytułu tłumacząc kłopoty "maluczkich" w zmagniach z przeciwnościami losu. Według mnie - przerysowując metaforami o np. rzęsistym oku...

W trzeciej strofie powielasz kolory, dodajesz mięsistość i już - powiedziałaś zbyt wiele. Co jest niechciane - mięso, drzazga itd...

Ostatnia strofa dopowiada, domalowuje, podsumowuje. I cała tajemna "moc" początku znika.

To jest jedynie moje czytanie, ale cieszy mnie, że jest ciekawy temat.:-) Pozdrawiam. E.

[bazyl_prost]

straszny wrzask niby błahostka
jak się to ma do bitew , hm...
już zawsze pierwszą myślą będzie czerwień
pierwszym wrażeniem lęk
obaw cała Paranoja
albo głupi śmiech
przez łzy, idiotyczny
i ryzykowne podniecenie
chcesz tak?
łososie strumieniowe na niedźwiedzia pożarcie
skacząc od rany do rany
zamiast zwyczajnie razem

[Roklin]

Piękny, cudny wręcz wiersz! Pomysł znakomity, wykonanie też, a ja tu jeszcze wrócę z garścią kolejnych przemyśleń :)
Cieplutko pozdrawiam :)

[Spółka]

bardzo dobry wiersz, Anno Paro,
metafory godne zapamiętania, zaznaczając porannym plusem, wróciłem po 10 godzinach, żeby ślad zostawić.
pozdrawiam
S.

[Dyziek_ka]

nieustannie zachwycony Twoimi wierszami, czytam zauroczony, plusuję i serdecznie pozdrawiam, czekając na więcej.
:))

[Anna_Para]

Zjabo, kochana! Dzięki.
Cieszę się, że wiersz trafia w gust i przemawia treścią.

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

O, Stempelku, ale Cię zainspirowało!!!

Pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Bazylku,

masz rację. Najlepiej tak...

Dziękuję, że wpadłeś. Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Mario Bard,

cenne uwagi. Dziękuję za pochylenie się nad tekstem. Wdzięcznie się kłaniam,

Para:)

[Anna_Para]

Roklinie,

bardzo Ci dziękuję. Przyznam, że ta forma - składanie treści samą metaforą, rozpiętą na ramie jednej myśli stanowi dla mnie ciekawe, zawsze najtrudniejsze zadanie. Cieszę się, że to doceniasz.

Cieplutko,

Para:)

[lena2_]

jestem pod wrażeniem Aniu,świetny wiersz:):) pozdrawiam

[Anna_Para]

Spółko,

miło mi, że doceniasz treść wiersza. Z wdzięcznością się uśmiecham, dygam, cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Dyźku,

jestem wdzięczna za systematyczne czytanie moich wierszy. Odpozdrawiam, wdzięczna za plusknięcie:)

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Leno Druga:

Zaszczyca mnie Twoja ocena. Niezmiernie wdzięczna za komentarz i pluska, dziękuję,

cieplutko,

Para:)

[Magda_Tara]

a mnie powaliła puenta (zawarta w całym ostatnim wersie, jak to puenta).
piękny, mięsisty wiersz.

i to także, bardzo:
mniejszość nie zaludnia kolonii na drucianych stelażach,

ano nie.

ściskam serdecznie, ParoAniu
:*

[Anna_Para]

Taruniu,

bardzo mi miło, że chwytasz puentę:)

Dzięki za systematyczne czytanie moich wierszy. Drugi do cyklu "perłowych wierszy" - cieszę się, że przypadł do gustu.

Cieplutko,

Para:)

[Kaliope_X.]

...więc najważniejsza w życiu jest odwaga, wiedziona wewnętrzną potrzebą. Odwaga, by wyjść poza kolonie, w których chlebem powszednim jest "zjadanie się" wzajemnie... i trzeba uciszać apetyt.
Bez tego ośmielenia nigdy błękit nie będzie błękitem, zieleń kolorem spokoju, a światło nie pozna, co to cień.
Piach, choć szorstki, wyrywa z pospolitości mas. I rodzi się spełnienie - z masy, ale innego rodzaju - wewnętrznej. Lśni jak perła, trzeba tylko odwagi rodzenia...

Kolejny skarb spod Twojego pióra, Anno. Życzę dalszej "odwagi" wychodzenia "poza"... :)

kłaniam się z podobaniem,
in-h.