Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

często bywa niekompletnie kompletna
niby jest wprawny łuk
lecz pustką świeci
kołczan

toteż strzelanie z łuku bez promienia
może zawał drzewca spowodować

choć rzadko to jednak występuje taka
skompletowana od a do zet

ma wszystko

prężną cięciwę
rozpięte łukowato ramiona
i rączą strzałę zakończoną ostro
srebrnym grotem

raz wystrzelona z gardła
nie cofnie się przed niczym

na ukos przecina mleczną drogę
spijając prądy Pacyfiku

by z ogromną siłą
swój rozżarzony język wbić
w sam środek tarczy

wpisanej w trójkąt
zenitu


Opublikowano

Słowa bolą , ludzie mówią , że bardziej niz cokolwiek, ale boli niemoc w obliczu smierci bliskiej osoby , boli nas samych fizyczne cierpienie,,,trzeba widodocznie doswiadczyc wszystkiego , aby odnieść sie do powyżej wymienionych!
Serdecznie !
Hania
+

Opublikowano

"często bywa niekompletnie kompletna"

i dalej masło maślane z herbacianą polewką w tle...
Na szczęście dzisiaj idę posłuchać i pooglądać prawdziwych artystów i posłuchać prawdziwej poezji. Jaka to miła odmiana :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"gdzie takie dziewczyny"

niewiele mówi
proszę precyzyjniej -
wyjaśnię zaskakujące
pytanie:)



No jak to?
Zwykle trafia się na taką
że szkoda mrugać
(jak mówi moja babcia)
i choć łuk sprawny
to strzelając tak bez radości
można dostać uwiądu
Ale czasem zdarza się taka
że ho ho ho
jak mówisz " ma wszystko"
a zwłaszcza języczek
raz wystrzelony z gardła
nie cofnie się przed niczym
"przecina mleczną drogę
spijając prądy Pacyfiku"
- no tu to zaświńtuszyłaś
ale ogólnie ekstra

tylko dzie są takie dziewczyny??:(:(:(















Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...