dziesięciolatki

[Mirosław_Niewierszyn]

przed ślubem żyliśmy zupeł-
nie przyzwoicie, a teraz
żebrzę i wciąż jestem głodny.
naprawdę, nie wiem jak chodzić
można z takim dużym brzuchem.

[tomek87]

jak gdyby wydaje mi się że w całej konstrukcji wiersza chodzi wyłącznie o preludium pod umyśloną wcześniej pointę, która sama w sobie i tak rewelacyjna nie jest /choć to zależy od odbioru/; niemniej skoro się nie mylę że taka była idea, to jestem zdania że niewiele więcej może wyłuskać czytelnik owego ponad rozczarowanie - albo zupełnie rozjechał mi się zamysł autorski, lub prozaicznie: nie jarzę tego metaforycznego podsumowania, dla mnie bladego; pozdr

[Piotr_Płoszaj]

Liryczne dziwadło, które w sumie da się w jakiś sposób przełknąć. Chyba zrozumiałem zamiar tekstu. Nie kumam co wnosi przerzucenie ostatniej sylaby słowa "zupełnie" do następnej jednostki intonacyjno-składniowej - nie potrzebnie tylko zwraca to na siebie uwagę.

[WiJa]

Jaki wielki pożytek/użytek może być dzięki poczuciu humoru, ironii, sarkazmu. I to w całkiem poważnym wierszu. Pozdrawiam

[Mirosław_Niewierszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamysł zamysłem, odbiór odbiorem. Dzięki za zwrotną informację. Dla mnie cenną.
Pozdrawiam.

[Mirosław_Niewierszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przed ślubem żyliśmy zupeł- 6/2
nie przyzwoicie, a teraz 5/3
żebrzę i wciąż jestem głodny. 6/2
naprawdę, nie wiem jak chodzić 5/3
można z takim dużym brzuchem. 6/2


To o sensie w aspekcie formalnym. Poza tym, ma zwracać na siebie uwagę.
"jednostka intonacyjno-składniowa" - piękne. Nie znałem takiego określenia wersu.

[Mirosław_Niewierszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, Dobry Człowieku.
Pozdrawiam.

[Piotr_Płoszaj]

Ma zwracać uwagę, okay, miło, ale po co? ;)

I ten system metryczny jakiś taki... ani to toniczne, ani sylabotoniczne... wiem, marudzę... ;)

[Mirosław_Niewierszyn]

W założeniach? Żeby przenieść percepcję czytelnika w obszary inne od przyzwoitości, ale chyba nie działa. Czy tego naprawdę nie da się odczytać? Nie jestem specjalnie dobry w układaniu słownych rebusów i wydawało mi się, że to co napisałem będzie raczej prostą opowiastką, a wychodzi na to, że spotykam się z niezrozumieniem. Co ciekawe, w tej chwili widzę też możliwość interpretacji, której nie zakładałem. Czyli wyszła jeszcze jedna płaszczyzna, jednak pozostająca w zbliżonym do zakładanego odbioru kręgu skojarzeń.
A marudzenie... bywa konstruktywne.
Dziękuję i zapraszam częściej.

[Ewa_Krzywka]

zgrabny wiersz...plus...;)

[Mirosław_Niewierszyn]

Dziękuję Ewo.

[Sylwester_Lasota]

czyli, że co? dziesięć lat przed i dziesięć lat po? no i facet nigdy nie zrozumie kobiety :)))
i vice versa :). dobre :)))
pozdrawiam i do poczytania :)

[Mirosław_Niewierszyn]

Dokładnie, Sylwestrze.