Policzek na bruku

[aniat.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

fot.Anna Talik

Ja narazie cały czas w tej samej tematyce.

 

Policzek na bruku,

plecy uczą się ziemi,

iskra wypada z oka.

 

A nad tym wszystkim niebo — zbyt błękitne.

[aniat.]

@Annie to jest Auschwitz. Nie chciałam żeby było tak oczywiście.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[aniat.]

@Annie

Dziękuję za Twoją refleksję. Zdjęcie rzeczywiście może wydawać się „zwyczajne” — i chyba właśnie ta zwyczajność mnie poruszyła. Auschwitz dziś nie krzyczy obrazem, raczej milczy. Wiersz jest próbą uchwycenia utraty godności, nie reportażem z miejsca. Rozumiem jednak, że bez kontekstu może być czytany szerzej.

[Gość vioara stelelor]

@aniat.Bez kontekstu, wiersz bym odczytała jako wiersz o upadku człowieka, po prostu.

Ale może można powiedzieć, że w Auschwitz upadło całe człowieczeństwo.