Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na dniach list dojdzie
mówiłeś
a w nim skarby
tysiąc słów poskładanych równo
w paragrafy pytajników

list ugrzązł
pomiędzy neonową latarnią a parkanem zmokniętych liści

tak
mówiłeś
słońce ci dam i przeleję przez rzęsy gwiazd
czekałam
krwawiłam łzami
idiotka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



przepraszam ale
tak napisałam
tak wyszło
tak poczułam w danej chwili
wcale nie musi się Pani podobać
a ja pisać "muszę"

niech się Pani nie obrazi, ale nie zgodzę się z Panią
wiersz nie jest dosłowny
nawet jeśli by był.. to nie wydaje mi się, żeby akurat w tym wypadku raziła dosłowność

hmm.. a przepraszam.. wiersz nie jest "rzuceniem jedynie myśli"??

pozdrawiam
Emilka
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



przepraszam ale
tak napisałam
tak wyszło
tak poczułam w danej chwili
wcale nie musi się Pani podobać
a ja pisać "muszę"

niech się Pani nie obrazi, ale nie zgodzę się z Panią
wiersz nie jest dosłowny
nawet jeśli by był.. to nie wydaje mi się, żeby akurat w tym wypadku raziła dosłowność

hmm.. a przepraszam.. wiersz nie jest "rzuceniem jedynie myśli"??

pozdrawiam
Emilka
Emilko ! Nie obrażam się – wyraziłam tylko moje odczucie (ja i Ty) po jego przeczytaniu. Jako czytelniczka odczułam niedosyt … stąd to „rzucenie jedynie myśli”… Potrzebę pisania rozumiem i uzewnętrzniania również…. To była może nieudolnie sformułowana zachęta do dalszej pracy nad nim, za co przepraszam. Pozdrawiam serdecznie Arena
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hmm.. chyba faktycznie nie tak Cię zrozumiałam jak chciałaś..
:)
no nic.. nieporozumienie rzeczą ludzką

a w takim razie poproszę o jakieś wskazówki..
bliższe - nie tak ogólnikowe jak w pierwszym komentarzu.. :))
tzn.. króra zwrotka, który fragment nie pasuje, dlaczego itp. :))

pozdrawiam i mam nadzieję że ten wiersz do "tragicznych" nie należy

Emilka
Opublikowano

[quote]
a w takim razie poproszę o jakieś wskazówki..
bliższe - nie tak ogólnikowe jak w pierwszym komentarzu.. :))
tzn.. króra zwrotka, który fragment nie pasuje, dlaczego itp. :))

pozdrawiam i mam nadzieję że ten wiersz do "tragicznych" nie należy

Emilka


Emilko ! nie jest tragiczny ale moze nie w tym dziale.

Rozważmy treść :
Obiecany list z wielką obietnicą słów - pytań (wyłowiłam metaforę:
”paragrafy pytajników”)
Ale list gdzieś się zagubił - tu poetycko określasz, gdzie być może – ale to ”ugrzązł” jakoś strzępi poetyckość, zaś ładnie brzmi ”parkan liści”
I peel przypomina piękne obietnice : słonce, rzęsy gwiazd, czeka i płacze( krwawic łzami)
Złość z powodu naiwności („idiotka”) ? … Za dużo powiedziane wprost i brak zaskoczenia… spróbuj go przebrać, przerobić, …może nawet piętro niżej… poczekaj na opinie innych. Pozdrawiam serdecznie Arena
Opublikowano

Emilko... nie podchodź do komentarzy tak emocjonalnie:)

Mi osobiście wiersz się spodobal, choć jest w nim zbyt dużo niedociągnięc, ciekawe sformuowania pomieszane z pospolitym, wyświechtanym słownictwem... wersyfikacja...

ladna jest pierwsza strofa, wprowadza w tematyke, a tu nagle juz "list się zgubił", troche może trzeba po prostu to rozwinac bo wiersz stwarza wrazenie niedokonczonego, zbyt krótkiego...

pozdrawiam

Agnes

Opublikowano

staram się spojrzeć na wiersz krytycznie.. hmm
no i jest dosłowny i ma kilka niedociągnięć... ale mi się podoba
jeśli ktoś ma jakieś pomysły (ale już czarno na białym, co by pozmieniał) to proszę o uwagi
bo ja nie mam koncepcji
i nie uważam że jest kiepski..
no ale cóż.. moderator to prawie bóg..

pozdrawiam
dzielnie :/
Emilka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pani Emilko ;)
a dlaczegóz to (jeżeli już) z małej literki? chciała Pani dogryźć :)
Gdyby znała Pani prawdę o M. - pękła by Pani ze śmiechu.
Proszę dzielnie poprawić wiersz - nie jest aż tak zły, żeby się nie dało.

I spokój jesienny niech będzie z Toba ;)
Pozdrawiam Jan P.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ej no dobra.. to skoro takiś Pan mądry ;o)
to niech mi Pan podsunie może jakiś pomysł a przynajmniej powie co mam zmienić..??

i ciekawa jestem czemu miałabym pękać ze śmiechu??

eh.. tęsknię za starym portalem

pozdrawiam
Emilka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...