Północny

[Miranda X]

wyśniłam ten sen do krwi, do najgłębszych wydechów,
zbielałych jak lodowiec kostek. och, mogę wypić
bajkał, zdrapać zębami szron z syberyjskich jabłek.
tylko cóż z tego, skoro tak przejmująco marznę?

sypiam w niedźwiedzim brzuchu, rodzę się każdej nocy
inna, gdzieś indziej, wyżej. zlizuję z siebie resztki
matki, potem się toczę poprzez pozorną jawę,
i kąsam futro z żalu za pogubionym latem.

brudzę co wieczór język sokiem przywiędłych jagód
jakbym piła atrament z upalnych widokówek.
wtedy najbardziej łudzi to miękkie migotanie
firnu. skaczę - upadam. speszona idę dalej.

staczam się z mapy - niżej, na południe. do miejsc, gdzie
łatwiej o trochę słońca, nie trzeba wciąż przebierać
nogami, chuchać w dłonie, więc zgniatam karłowate
drzewa, porosty. spływam leną, tonę. raptem.

tli się jakaś przyjemność w tym, jakże cichym, dryfie,
przypływach i bezwpływie, tonięciu w czułym mule,
jestem zielona, jak on, byłam taka i dawniej.
tylko cóż z tego, skoro tak przejmująco marznę?

[mefisto35]

To ogrzewanie włącz albo w cieplejsze regiony emigruj;-)

[Miranda X]

Nie, po co :) zimno jest własne.

[WiJa]

Jeżeli tylko uważnie czytać (ja muszę pomału), to wciąga, to wrażenia są mocne. W każdym razie jest jeszcze nad czymś podumać, myśląc o tym egzystencjonalno-metafizycznym wierszu. Pozdrawiam

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

tak, pięknie frazujesz - poezja!
jest w tym swoista metafizyka Natury, takie współistnienie w misterium przyrody jakie udzielać się może wyłącznie we śnie...w poezji;
o! to piękny wiersz!
gratuluję!

J.S

[Mirosław_Niewierszyn]

Rosyjsko, (polarno) misiowaty wiersz. Myślę, że można go jeszcze tu i ówdzie poprawić, ale i tak ciekawie misię czytało.

[Miranda X]

Dziękuję za komentarze ;)
Panie Mirosławie, czy my się przypadkiem nie znamy?

[Mirosław_Niewierszyn]

Wątpię, ale skąd takie podejrzenie?

[Miranda X]

misiowaty, misię.
Dobrzy znajomi mówią na mnie Misia, a miałam długą przerwę od portali poetyckich i nie wyłapuję wielu zmian nicków.

[andrzej_barycz]

Po dwakroć peelka przejmująco marznie, zatem musi to mieć istotne znaczenie dla wiersza. Znaczenie to jednak gubi się i rozmywa w przejmująco (bez drwiny) podanej sennej włóczędze, zawłaszczającym opisie. Dobra rzecz ale mam wrażenie, że z pewną stratą dla intencji autorki.