świeżość

[Judyt]

jest tym co nowe następuje
po zimie nieśmiało kiełkują przebiśniegi
wychylając łebki ku słońcu

niektóre prześpią swoją porę
zapominając o przebudzeniu
zapachu soczystej zieleni wiosny

delikatnych listków prześwitujących
w blasku bezchmurnego nieba
podobnie człowiek by ją złapać

czasem otwiera się jak kwiat

[Justyna_Dziadak]

Ładne ale chyba dla mnie nic po za tym...

[Sylwester_Lasota]

bardzo prosto, ale ładnie :)
nie wiem, czy 'ten' jest konieczny w ostatnim wersie.
pozdrawiam i do poczytania :)

[Baba_Izba]

W trzecim wersie bez 'swoje'! ('swoją' powtarza się w czwartym)
Gdyby to był mój wiersz, to jeszcze bym ciachnęła 'jakby' i koniecznie 'ten'.
Twoje wiersze Judyt, również i ten, mają charakterystyczne cechy;
prostotę w wyrażaniu emocji, umiłowanie natury i ludzi. Dlatego właśnie lubię Cię czytać.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Judyt]

Witam wszystkich serdecznie:
Justyna Dziadek: dziękuję mimo to za obecność
Sylwester Lasota: wzięłam pod uwagę i Twoją poprawkę
(w W się nie doczekałam), dziękuję
Baba Izba: dziękuję za to "lubię", bardzo mi miło, że jesteś
pod wierszem i że takie cechy właśnie zauważasz i że ktoś
jednak je czyta. Zapraszam Cię zawsze w takim razie;
poprawki- słuszne, Wielkie dzięki

J.

[cezary_dacyszyn]

łebki zastąpiłbym główkami ... Tak myślę :-)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za podpowiedź, jednak zostawię już jak jest J.serdecznie

[Bolesław_Pączyński]

Śliczny i barwny opis przyrody budzącej się ze snu zimowego:)

Serdeczności:)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Bolesławie za odwiedziny i pomyśleć, że to wszystko dla człowieka..J.(: serdecznie

[szarobury]

Nie pasują mi te "łebki", ale to oczywiście głęboko subiektywne odczucie związane z moim kształtem tego słowa. Zapomnienie o przebudzeniu w przypadku przyrody, raczej niemożliwe. W niej jest taki owczy pęd do zycia. Podglądałem na przełomie roku młodą topolkę, która tej długiej zimowej jesieni puściła pąki przed Bożym Narodzeniem. Później chwila mrozów, znowu ciepło no i mrozy pod -30 stopni. Myślałem - po niej. A ona, młoda, dała radę. Zawstydza stojące obok zaspane dęby zielenią listków. Człowiek tak, człowiek może się czasem "nie otworzyć".

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wyrzuciłam"łebki" bo co dwie głowy to nie jedna.
Dziękuję pięknie za tą opowieść o topolce, jednak to człowiek
ułomny. J. serdecznie dziękuję za miłe odwiedziny

[Judyt]

Hm...po namyśle moje " łebki" powracają(: Dzięki Nato!

[Nata_Kruk]

Masz "Świętość" obok "Świeżości".. ale tu chciałam podejrzeć, bo wcześniej czytałam.
Pamiętam, że zmieniałaś, ale cieszy mnie, że łebki "wróciły".. :)
To porównanie człowieka do kwiatów, spodobało mi się, choć wolałabym bez
.. "by ją złapać".. ale jak jest, niech jest.
Pozdrawiam... :)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zafrapowało " masz świętość obok świeżości?" hm./
co miałaś na myśli? Dziękuję za przyglądnięcie się J.(: