Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie jest to , niestety , dobry wiersz.
Takie tematy nie przelewa się na papier na gorąco, a jeśli już, nie publikuje się od tak z marszu.
Po śmierci mi bliskich osób, napisałam wiele, ale wracałam do nich i przemyślenia sprawiały, że poprawiałam...poprawiałam. Pierwszy, odważyłam się opublikować po 10 latach i wcale nie uważam, że był dobry.
Rozumiem Twój ból, ale sama zapewne dojdziesz po jakimś czasie do wniosku, że to co podałaś czytelnikowi jest mizerne.
Pozdrawiam i głowa do góry :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje za czytanie i komentarz.
Pisałam juz wyżej jak mi trudno właśnie z pisaniem ,chciałam coś zmienić ,coś dopracować,ale proszę mi wierzyć bardzo trudno.
Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




to lekcje jakieś sobie wziąć (warsztaty) - doedukować się....................a nie z pierwszym lepszym zabazgrańcem lecieć i publikować

a najlepiej - zrezygnować z pisania, będzie z korzyścią dla czytelnika i twoich nerwów

Albo odreagowujesz kompleksy i problemy z życia realnego; wtedy ci współczuję, albo jesteś po prostu zwykłym, podłym hyclem; wtedy...
nie wiem jak ubrać żałość nad tobą w słowa. Mithotynie...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Prawdę mówiąc kobietę raz w miesiącu powinno się profilaktycznie obić, choć nie wdrożyłem przekonań w życie nigdy.
Tamten żart odnosi się jednak do pewnego pana, a może i mężczyzny. Troszkę tutaj jest nabrzmiała i napuszona atmosfera, po prostu smutno tutaj i smętnie.
Troszkę luziku i humoru by się przydało większości.
Pozdrawiam i idę gary zmywać, zanim dziewczyna wróci.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




najgorsze jest w takich sytuacjach wcinanie się takich - jak ty - trolli w temat..............jak gacie w dupę - weź się chłopie przejdź, albo kup sobie (nie wiem) wibrator, może to roztrząśnie tą sieczkę, którą nosisz zamiast mózgu...


Troll to co innego. Ja akurat przez anonimowość internetu nie czuję bezkarności, ani przyzwolenia do gnojenia kogokolwiek.
Z twoich wypowiedzi często przebija zwykła pogarda.
Nie lubię takich ludzi, ani w realu, ani w wirtualu.
Zachorowałeś na mędrca, a to nieuleczalne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @marekg W tym wierszu jest bardzo dużo smutku i tęsknoty. Opowiada o trudnej miłości, w której obie strony rzucają w siebie kamieniami, zawodzi komunikacja. Noc też nie przynosi ukojenia, gdy zabiera się ze sobą do snu poranione myśli, niepokój. Tekst kończy się na tej skardze, nie wiadomo, co dalej, jak będzie dalej przebiegała relacja.   Ostatni dwuwers skojarzył mi się z wierszem H. Poświatowskiej - *** (nie potrafię inaczej)   Zacytuję fragmenty:   nie potrafię inaczej w środku ciała jest kot wygięty pragnieniem wołający o człowiecze ręce uspokajam go słowami kłamię (...) i nagle wszystkie zgięte paznokcie wbija we mnie głuchy ślepy kot   To jest ten moment, kiedy leżąc w samotności i mroku, człowiek aż cały kurczy się z rozpaczy, i to jest wręcz cielesne.   Natomiast kamienie z pierwszego dwuwersu przypomniały mi pewną przypowiastkę. Ludzie w relacji są jak kamienie wrzucone do jednego zamkniętego worka, którym potrząsa życie. I wiadomo, że muszą się w tej sytuacji o siebie obijać. To symbol różnych zranień, konfliktów, kryzysów, trudnych rozmówi, itd. Ale po latach, jeśli worek się otwiera, nie ma już zwykłych, kanciastych kamieni, tylko oszlifowane diamenty. O ile, oczywiście, dwoje ludzi przetrwa i zrozumie ten proces rozwoju w miłości.   Sądzę też, że mimo tymczasowego bólu, zawsze jest jakaś przyszłość, jakaś przestrzeń.
    • każdy pies zdobywa nasze uczucia a pogłaskany kładzie się przy naszej nodze
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje Alicjo za tego strusia - ubawił mnie -                                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witaj - cieszy mnie że się podoba moment o którym piszesz w komentarzu -                                                                                                              Pzdr @Natuskaa - @Berenika97 - dziękuje uśmiechem - 
    • I Kain. Oman zna moniaki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...