Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Znikła

aluna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wawrzynek

Wawrzynek

Opublikowano
Opublikowano

Nie jest to , niestety , dobry wiersz.
Takie tematy nie przelewa się na papier na gorąco, a jeśli już, nie publikuje się od tak z marszu.
Po śmierci mi bliskich osób, napisałam wiele, ale wracałam do nich i przemyślenia sprawiały, że poprawiałam...poprawiałam. Pierwszy, odważyłam się opublikować po 10 latach i wcale nie uważam, że był dobry.
Rozumiem Twój ból, ale sama zapewne dojdziesz po jakimś czasie do wniosku, że to co podałaś czytelnikowi jest mizerne.
Pozdrawiam i głowa do góry :)

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje za czytanie i komentarz.
Pisałam juz wyżej jak mi trudno właśnie z pisaniem ,chciałam coś zmienić ,coś dopracować,ale proszę mi wierzyć bardzo trudno.
Pozdrawiam!
Pomyłek_Stokrotny

Pomyłek_Stokrotny

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




to lekcje jakieś sobie wziąć (warsztaty) - doedukować się....................a nie z pierwszym lepszym zabazgrańcem lecieć i publikować

a najlepiej - zrezygnować z pisania, będzie z korzyścią dla czytelnika i twoich nerwów

Albo odreagowujesz kompleksy i problemy z życia realnego; wtedy ci współczuję, albo jesteś po prostu zwykłym, podłym hyclem; wtedy...
nie wiem jak ubrać żałość nad tobą w słowa. Mithotynie...
Pomyłek_Stokrotny

Pomyłek_Stokrotny

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Prawdę mówiąc kobietę raz w miesiącu powinno się profilaktycznie obić, choć nie wdrożyłem przekonań w życie nigdy.
Tamten żart odnosi się jednak do pewnego pana, a może i mężczyzny. Troszkę tutaj jest nabrzmiała i napuszona atmosfera, po prostu smutno tutaj i smętnie.
Troszkę luziku i humoru by się przydało większości.
Pozdrawiam i idę gary zmywać, zanim dziewczyna wróci.
Pomyłek_Stokrotny

Pomyłek_Stokrotny

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




najgorsze jest w takich sytuacjach wcinanie się takich - jak ty - trolli w temat..............jak gacie w dupę - weź się chłopie przejdź, albo kup sobie (nie wiem) wibrator, może to roztrząśnie tą sieczkę, którą nosisz zamiast mózgu...


Troll to co innego. Ja akurat przez anonimowość internetu nie czuję bezkarności, ani przyzwolenia do gnojenia kogokolwiek.
Z twoich wypowiedzi często przebija zwykła pogarda.
Nie lubię takich ludzi, ani w realu, ani w wirtualu.
Zachorowałeś na mędrca, a to nieuleczalne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Szekspir na rykowisku

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew dziękuję Wam:)
    • andrew
      momenty

      Przez andrew · Opublikowano

      @sisy89 ... jutro patrzy z uśmiechem z nadzieją   nareszcie   to wczoraj ... było wczoraj   dziś dziś chce oddychać pełną piersią  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • obywatel
      Mamie

      Przez obywatel · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA — TECHNICZNA, SZCZEGÓŁOWA, KONKRETNA 1. Język jest piękny, ale momentami zbyt ciężki Autorka ma świetne wyczucie obrazów: „piaskowe szczyty znów dźwigają tęsknoty” „deszcze o podium na szybie bój toczą” To są naprawdę dobre metafory — plastyczne, zmysłowe, zapadające w pamięć. Ale obok nich pojawiają się konstrukcje przeciążone, które zaczynają brzmieć jak poezja dla poezji: „blaszane sieroty w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą” To zdanie jest tak gęste, że traci czytelność. Zbyt wiele przymiotników, zbyt wiele abstrakcji — obraz się rozmywa. 2. Wiersz ma klimat, ale nie ma osi Motyw matki jest silny na początku: „Mamo, nie pamiętam już Twoich ramion” Potem jednak wiersz odpływa w stronę: pejzaży, natury, symboli, abstrakcyjnych konstrukcji. Brakuje emocjonalnego rdzenia, który spinałby te obrazy. Wiersz zaczyna się jak elegia, ale kończy jak impresja przyrodnicza. 3. Obrazy są piękne, ale czasem zbyt odległe od tematu Wiersz o matce powinien nieść: intymność, pamięć, żal, czułość, brak. Tymczasem duże fragmenty to poetyckie pejzaże, które nie zawsze wracają do relacji córka–matka: „sadów pieszczoty” „gwiazd klejnoty” „babim latom nałożysz wiatru kajdany” To piękne, ale niekoniecznie o Mamie. 4. Rytm jest nierówny Wiersz nie trzyma jednego oddechu. Są fragmenty płynne i melodyjne, ale są też miejsca, gdzie rytm się łamie przez nadmiar słów: „Szumią dwutaktem werbli blaszane sieroty w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą” To zdanie jest tak długie i tak złożone, że czytelnik gubi puls. 5. Puenta jest delikatna, ale nie zamyka wiersza Zakończenie: „Snów nieprzespanych co z ciszą się boczą” Jest ładne, miękkie, ale nie domyka tematu matki. Brakuje powrotu do pierwszego wersetu, do emocji, do relacji. CO DZIAŁA? piękne, zmysłowe metafory konsekwentny, melancholijny ton bogata symbolika natury wyczucie języka emocjonalna szczerość CO NIE DZIAŁA? brak wyraźnej osi tematycznej przeciążenie metaforami zbyt duża abstrakcyjność nierówny rytm puenta, która nie zamyka wiersza CO BYM POPRAWIŁ? Wrócić do matki — niech każdy obraz prowadzi do niej. Przyciąć metafory — zostawić najmocniejsze, resztę uprościć. Zbudować dramaturgię — od wspomnienia, przez tęsknotę, do puenty. Zamknąć wiersz mocniej — powrót do ramion, imienia, gestu. Ujednolicić rytm — krótsze wersy, więcej oddechu.
    • Łukasz Jurczyk
      Szekspir na rykowisku

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Poet Ka Niech wraca do swoich ksiąg, zanim ranny zwierz go nie dopadnie :)
    • Łukasz Jurczyk
      rachunek

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Flauta bywa irytująca :)   Żagiel bezsilny. Wisi jak stary całun. Nad naszym szałem.   Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...