Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie pozwól mi uderzyć
- pod Twoją obronę
Naucz mnie bardziej wierzyć
- włożyli cierniową koronę

Być Tobie drugim imieniem
- o szatę rzucą losy
Wystarczy, Jezu, skinieniem
- batów drwiące ciosy

Jeszcze daleko pod górę
- uciekamy się z prośbami
Boże, spuść ciemną chmurę
- niewiasty obmywają łzami

Wybacz mi okrutną mękę
- Panno Chwalebna i Błogosławiona
Jak łotrowi podaj rękę
- Twój Syn opuszczony kona

Światło grób z kamienia przenika
- O Pani, Orędowniczko Nasza
Ja, Twoja córka, Weronika
- cud ciemiężców przestrasza

Chustę na szyi zawiązałam
- z Synem swoim nas pojednaj
Na drodze byłam z Tobą, drżałam
- niesprawiedliwość katów przegnaj

Pomóż, niech krzyż z mych ramion nie spadnie
- posłałaś swoje dzieci wieść tę szerzyć
Bo zmartwychwstałeś, samowładnie
- naucz mnie Matko w miłosierdzie wierzyć

jak Ty,
znajdź we mnie miejsce na łzy.


(05.04.2012)

Opublikowano

Niewiasto, oto twój syn!
wyrzekł Syn Boży ufnie
- Jego przedśmiertelny czyn
miłością ogromną tchnie...

Synu, oto twoja matka!
- ledwie powiedział do ucznia,
co mu najbliższym ze stadka
był blisko, także tego dnia...

Spełniwszy proroctwa mesjańskie
skłonił głowę życie oddając,
zamysły niweczył diabelskie,
do końca Ojca słuchając...

Jan zaś, apostoł Jemu miły,
do domu swego Marię zabrał,
pocieszał i dodawał siły
jako o swoją się starał...

Uczy to dzieci dbać o matkę,
nawet u kresu życia swego
- chociażby miała swoją chatkę -
współczując żywota ciężkiego.

Ew. wg Jana 19, 26-30: Jezus więc, ujrzawszy swą matkę i ucznia, którego miłował, stojących w pobliżu, powiedział do matki: Niewiasto, oto twój syn! Następnie powiedział do ucznia: Oto twoja matka! I od tejże godziny ów uczeń wziął ją do swego domu. Potem Jezus, wiedząc, że już wszystko się dokonało, aby się spełniło Pismo, powiedział: Mam pragnienie. Stało tam naczynie pełne kwaśnego wina. Nałożyli więc na łodygę hizopu gąbkę nasączoną kwaśnym winem i podali mu do ust. A gdy Jezus otrzymał to kwaśne wino, rzekł: Dokonało się! i skłoniwszy głowę, wyzionął ducha.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Szarobury, bardzo dziękuję za uwagę dotyczącą rymów; po przemyśleniu - jestem skłonna się z nią zgodzić :)
Powodowały mną właśnie emocje, więc jeśli są dostrzegane, to dobrze.

Pozdrawiam! Dziękuję za chęć czytania :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
    • Żniwa. W istocie czas jest za kròtki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...