wiośnie na przekór

[Kraft_]

jak sopel powiesiłaś na latarni
bym kapał tęsknotą w sztucznym świetle
nawet wróble ledwie ćwierkają
patrząc jak mnie ubywa

więdnę zakwitły każdą kroplą
wyciśniętą z nauki spadania
a podświetleniem nocy
rozbijam dupę o pierwiosnki

[Kojiro Sasaki]

"(...)w sztucznym świetle"
"podświetleniem nocy"

świetle i podświetleniem, zapętla się. Jaka jest funkcja wulgaryzmu w ostatnim wersie? Widziałbym tu subtelniejsze określenie. Brutalizacja przesłania? Które zresztą nie w pełni rozumiem, niepokoi mnie "każda kropla wyciśnięta z nauki spadania", którą można w dodatku więdnąć. Nie mam nic przeciwko rzeczom trudnym, ale takim, w których drzemie ukryty sens.

Pozdrawiam

[Kraft_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sens ... po japońsku :)))

[mildner]

Nienawidzę tej całej sztucznej otoczki wokół wiosny, podobnie jak słońca, które przychodzi z nią i dręczy wzrok.

[Kraft_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)))
wynaleźli okulary na szczęście...:)))
pozdr.

[mildner]

Rolety też mnie ratują, okna od strony południowej są okropne.

[Kaliope_X.]

odłożony na później, by dojrzeć
w świetle jarzeniówki kołyszę pamięć
misternie, otulam Cię pajęczą nitką
jak motyl ugrzęznąć nie mam sił

tak wcześnie jeszcze, nie spojrzysz na mnie
zrobiłem sobie prezent z naiwności
nim zabarwię skrzydła pijaną nadzieją
dumnym krokiem podejdziesz rozerwać

mój kokon, gdzie gasnę w bezczasie,
tęskniąc dnia,

przyjdź czym prędzej -
nie potrafię latać.