Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pod bielą pozorów
spijamy udrękę
co noc

bezwstydny głód uchyla zakazaną bramę
łakomie zrywam najczerwieńszy owoc
smakuje ekstazą

oszaleję

sięgnij po niedostępność
rozkrzycz nasycenie
niech runą tamy
chcę usłyszeć łomot fal
gdy dyszysz

do białości rozpalam
codzienną kwarantannę
zniewolona tabu
tylko śnię

lecz coraz częściej mam dość
osobności dla zasady
przed światem

odfałszujmy prawdę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jakiś on i jakaś ona
jak to w życiu bywa
miłość dusze połączyła
cielesność wzbroniła

HAYQ, cieszę się, że "częściowo pasi" i że "fajny" :)
dziękuję :))

pozdrawiam serdecznie -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


miłość bywa zakazana,
chociaż pieści i całuje,
kiedy tylko głód obudzi,
tchórzliwie się wycofuje.

Bolku, dziękuję za piękny komentarz :)))

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dobrze czytasz, Aniu. do trudnego tematu potrzeba nieraz "ciężkich" słów, tym bardziej, gdy chodzi o "smutny" erotyk.

dziękuję :)))

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sylwestrze, cieszę się, że wiersz się podoba.
Co do pointy... szanuję Twoją sugestię. Zastanowię się, ale póki co, niech zostanie jak jest.

Dziękuję :))))

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Ciężko w kłamstwie, udawaniu, jeszcze trudniej w obojętności, niespełnieniu.
Ciekawy temat, Krysiu i ciekawie podany.
Pożądanie, ech... Co też ta chemia z nami wyprawia.

Jestem za odfałszowaniem! nad ranem, późnym wieczorem, na spacerze... ;)
Podoba się że aż, aż.
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • delikatny, pełen uczuć i szczerości wiersz, pełny tęsknoty...pozdrawiam z podobaniem*)
    • Świetny przekazem wiersz, który zatrzymuje i zmusza do refleksji...czasem to właśnie to, co wydaje się stratą, staje się początkiem czegoś cenniejszego...pozdrawiam serdecznie*)
    • @Gosława ... a kiedy zachód słońca znów połączy się ze wschodem   po rosie przyjdziemy w ogrodzie    przytuleni  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Serce poety jest jak kamień kryształowy w otoczce z puszystych chmur   bije jak dzwon szczerozłoty uderzany gałązką wierzbową delikatnie topi sopel obojętności kruszy mury twierdz niezdobytych rytm jego bicia przypomina letni deszczyk uderzający o szybę błękitnooką   czasem jak werble zapowiada taniec dusz zamyślonych krwistoczerwone od błędów ran diamentowo niewinne nieśmiałe i kruche serce poety jak metafora
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Raz Marynę spod Dunajca Chciał murgrabia wziąć do tańca. Pilnie im grali. Sam trzos górali. Harnasia chłopy wlozły na palcach. Nikt jak Janosik spod samiutkich Tater, Tak nie tarmosił, gdy do niej na chatę. W telewizorze, gdy go wieszali, nawet barany na hali za nim. Gdy go za ziobro, ryczały: bohatyr.     Mają tu wzięcie Janosiki, tyż i wiadomo, fakt, nie są z Chin. A Maryny w białej pianie  dyć w Dunajcu, nie w Weltawie. Wsyćcy znajom ich nie jeno z kin.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

            Saskia jako Flora - reprodukcja Biala Dama Janosikowe niebo    Pozdrawiam. Dziękuję:))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...