spacery z poetą

[Grażyna_Kudła]

pierwsze kroki

nasz ulubiony park w centrum miasta
pełno tam dymu i psich kup
a ja przerażona
nie wiem czy mój poeta jest wrażliwy
na zapachy i strasznie się pocę
gdy przechadzamy się jak starzy znajomi
albo para kochanków
pod pachę

siadamy na ławce
on rozkłada się wygodnie na moich kolanach
a ja przerażona
ściskam się w sobie z nadzieją że mnie dotknie
od środka i czekam
co ciekawego dziś opowie

na pożegnanie pogłaszcze ostatnim wersem
nie spotkamy się jutro z przyczyny końca poezji

może zaczniemy od nowa

I pomyśleć:
Ilu tu słów by znowu trzeba.*

jestem przerażona
znowu?
w coś wdepnęłam





zauroczenie

ulubiony park w centrum miasta
na ławce mój poeta
z niedokończonym wierszem w butonierce
kartka
przeciążona światłem między literami. po ostatnim rozstaniu
zapomnieliśmy o ulubionych scenach z aktu
ucztowania. głodna słowami

(a pisał dla mnie tak bezczelnie zrozumiale)

gnałam za słodyczą poznania, oddając się grzesznie
owocom jego ogrodów. zasmakowałam
w szeptanych zaklęciach, nie chciałam zostać uciekinierką
własnych potrzeb

dziś. wyjątkowo milczy nowymi wierszami
skulony, może po jakimś czasie
otworzy się przede mną. na początek zaproponuję

nawiązanie kontaktu wzrokowego
zanim zatoniemy w treści porzuconej księgi
przeżyjemy oddalenie. świadomi siebie nawzajem
znowu mamy powinność się wydarzyć




*Stanisław Grochowiak

[HAYQ]

Byłby fajny cykl, gdyby to pociągnąć dalej. Interesujący wiersz i nawet
uśmiałem się szczerze w dwóch miejscach:

siadamy na ławce
on rozkłada się wygodnie na moich kolanach

Przypomniałaś mi "Sanatorium pod Klepsydrą" Bruno Schultza, a potem wyobraziłem sobie Nowickiego, jak rozkłada się bezczenie na tej ławce, znaczy kolanach pl-ki ;)
Świetne i odbieram naprawdę pozytywnie.

natomiast drugi kawałek, nieco bym zmienił,
jakoś niespecjalnie tu gra z resztą, ale za to wypowiedziany w "Seksmisji" przez Stuhra byłby całkiem niezły ;)

na początek zaproponuję
nawiązanie kontaktu wzrokowego

Oczywiście mogę się mylić, bo to może być celowa konwencja, z ukrytym skrzętnie niezłym poczuciem humoru Autorki :)
Całość bardzo dobra, czuje się wyważone pióro.
Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Pamiętam ten tekst. Kiedyś był pewnie w Warsztacie. A może się mylę, Grażko? Oświecisz mnie:)

Podoba mi się, tym bardziej, że wiem, jak to jest "wdepnąć". Oj, wiem!

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Czytając, widzę park, jest zielony. Widzę też osobę mówiącą. I widzę poetę (wygląda identycznie jak Salvador Dali). Bardzo chciałabym wiedzieć, co się wydarzyło w utworze, czym jest śwatło między jego słowami. Ale nawet nie wiedząc, czytam z przyjemnością i stwarzam je sobie sama :) Pozdrawiam!

[maria_bard]

To lubię! język prosty, bez zakrętasów i zawikłań, a sens głęboki. No i ten humor!:)))Znakomite. Najlepsze Twoje! Pozdrowienia.

[Leokadia_Koryncka]

Podoba. Realia i szczypta humoru.
Wiesz, też się kiedyś pociłam. Mój poeta śmierdział gorzej, niż psie odchody :)

Buziak i plusik :)

[Alicja_Wysocka]

Twój wiersz mi leży, zapadł gdzieś między sercem, a duszą.
Doświadczałam podobnych przeżyć, wszystkie odcisnęły się głęboko.

Prawdziwy i bliski, pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślałam o cyklu, tryptyku na ten przykład, ale zgodnie z zamysłem poprzednich - ostatnia część - musiałaby oznaczać "stabilizację", która jeszcze nie nastąpiła, wciąż trwa zauroczenie, więc może kiedyś... :)))
Tymczasem to "niedokończony tryptyk", może nawet dołożę jako podtytuł?
Cieszy mnie bardzo, że zauważyłeś poczucie humoru - i słusznie - bardziej w pierwszej części, bo do tego, co w niej, mogę już teraz z dystansem, nie jak kiedyś "z nerwem", a to oznacza chyba emocjonalne postępy:)))

Scenki dopasowałeś niczego sobie, teraz uśmiecham się jeszcze bardziej:)
Za taki odczyt, ogromne podziękowania.
pozdrawiam.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mylisz się, Aniu. Na W poleciały jako dwa wiersze, teraz je scaliłam, wydaje mi się, że tego chciały :)))
Dziękuję, że pamiętasz i rozumiesz, jak to jest... wdepnąć :))
Dziękuję za czytanie.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna,
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Agnieszko, światło - miejsce do wypełnienia, tylu słów jeszcze trzeba...
Teraz Ty mnie zainteresowałaś: "stwarzam je sobie sama" - uchylisz rąbka tajemnicy???
Pliiiis!
Przyjemnie było przeczytać Twój komentarz.
Pozdrawiam.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mario, zarumieniłaś mnie!
I tyle!
Ściskam.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może jednak diabeł nie tkwi w szczególe, a w smrodzie??? :))))
Dziękuję, Leo, że byłaś.
Uściski.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alicjo, a Twoje słowa zapadły głęboko we mnie.
Jest w nich przekaz emocjonalny, który odbieram jako pozytyw dla wiersza, chociaż z pobudek niekoniecznie pozytywnych...
Ale cóż, życie!
Uściski dla Ciebie, Grażyna.
:)

[Agnieszka_Horodyska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę rozstanie i powrót, podoba mi się to, że jest widok na ławekę, na której najpierw są dwie osoby, a potem jedna. Potem mówię sobie, że to zbyt banalne i staram się odkryć coś więcej, ale nie wychodzi :(
I lubię język, jakim piszesz. Pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę rozstanie i powrót, podoba mi się to, że jest widok na ławekę, na której najpierw są dwie osoby, a potem jedna. Potem mówię sobie, że to zbyt banalne i staram się odkryć coś więcej, ale nie wychodzi :(
I lubię język, jakim piszesz. Pozdrawiam :)
Baaardzo dziękuję, że wróciłaś i roztajemniczyłaś swoje słowa :))
Odpozdrawiam.
:)

[Gość]

tak jakoś jeden za bardzo podobny do drugiego klimatem a przede wszystkim narratorem - w obu przypadkach "ona". a gdyby tak wskoczyć w skórę poety w drugiej odsłonie "ulubionego parku"...?
pozdrawiam Grażynko :)

[Magda_Tara]

ja tak rozkładam prozaiczne wspomnienia, Grażo

super wiersz.
gratuluję
:))

[Dawid Rt]

Pierwszy niezły. Moim zdaniem " z przyczyn końca poezji " jest zbędne.
pozdrawiam

[Anna_Myszkin]

Przeczytałam z przyjemnością i ciekawością do końca - podoba mi się "melanż" tomiku/- ów z osobą poety. Czekam, zatem, na ciąg dalszy :)
Pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzyśku, świetnie! Zapodałeś mi pomysł na dokończenie tryptyku. Kiedy? Nie wiem. Wielu słów jeszcze trzeba...
Ale już będę myślała.
Ogromne dzięki.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)