W ciele słowa

[Andrzej Wieczerzak]

Zaiste kiedy ciało
To nuży nas czasem
Tok słowa
Niby resztki
Po szczytnie zmarłych
Gdyż istocie przeczą
Samym mędrcom słowa przeczą
Zaprawdę dlatego nic nie mówią
Bo kształtny polor dźwięku nie wystarczy
Kiedy wielorako rezonują bebechy zgłosek
Jak w ptasich dziobach zamykanych na nieistniejącej pustce
W której tajemnicy śpiew wnętrzności
A gdy wypowiedziane zostają
Przy zbrodni i bezkarności
Nadludzi
To oczyszczone być pragną
Ale nużą nas wykoślawione zamętem
Gdy ultrabełkot trwa w ponowoczesnej wieży
Z widokiem na trupa Boga
Tej wieloznaczności najwyższą jedność
Z ciała pierwotnych słów prostej drogi tworzącej
By nie były puste z zysku
Słowomanią drżące
Obojętne
Czy mają być jako z jędrną krwią wytargane flaki
Czy nędzne resztki chaosu
Dopisałem zaiste

18.12.2011 r.

[adam hoff]

Zaiste i zaprawdę, dmuchasz pan balon, w sposób wręcz nieprzyzwoity...

[maria_bard]

"nużą nas wykoślawione zamętem" - ooo, tak!

[Wściekły Azot]

Odpad poubojowy.

[Grzegorz Bodnar]

łeb mi spuchł

[ROMAN_RIOWIL]

rzuciło mi się w oczy słowo " ultrabełkot "

[WiJa]

A mnie w to (co inaczej nie może dotrzeć do mnie) graj, a nie zrażaj się. Pozdrawiam

[Andrzej Wieczerzak]

Zaprawdę, My powiadamy Wam, że nużą Nas płytkie pseudokomentarze. Zaiste rzekliśmy w natchnieniu - Andrzej Witold Wieczerzak

[Piotr_Płoszaj]

Oj, panie, panie... Zaiste, spieprzył to pan, gracko ... Chociaż... słowa, niby resztki po zmarłych brzmią ciekawie, tak samo parę momentów, kurde, wkurzony jestem, bo coś mogłoby być, ale jacięsorry, nie w tej formie, nie z bebechami, flakami i kurde bele nędznymi resztkami chaosu. Mam wrażenie, że autor chciał dobrze o niemocy wypowiadaniu, wstydliwości wręcz, ale sam popadł w słowny bigos, że ino na przyszłe trzy kolejne święta wielkanocne styknie. Szkoda, kurde, szkoda... Odczuwam pisarską niedojrzałość i smutno mi z tym jak jasny gwint... Aż się browara napiję, a co...

[Andrzej Wieczerzak]

Lepiej pieprzyć niż pić, i to browara - zgroza!