Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na łące z asfaltu
Na rozkładanych nogach
Krzyczały szeptem
Że koniec

Na dłoniach pyłek
kwiatów z metalu
i ciemny oleisty sok

po łące z asfaltu
na rozkładanych nogach
biegały stokrotki
w mundurkach pod szyję

z transparentem
na tysiąc metrów
na rozkładanych nogach
że koniec......

Opublikowano

Chcialam napisać, ze coraz bardziej cieszę się, ze jesteś z nami, Magdo. Ale chyba bardziej już nie można. Znowu świeżo, inaczej faktycznie. Fajne. Czekam z niekłamanym zaintrygowaniem na dalsze.

Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 12 2003, 07:36 AM)
nobla za powtarzanie wyrazu "koniec" nie dadzą, może złotą malinę prędzej czy jak to sie tam zwie

wystarczyło raz napisać że koniec na końcu, bez wielokropków

Moim zdaniem należalo umieścić właśnie dwa razy słowo "koniec" w tym wierszu i zdania tego nie zmienię wink.gif

POzdrawiam.
Opublikowano
CYTAT (oyey @ Aug 12 2003, 07:36 AM)
nobla za powtarzanie wyrazu "koniec" nie dadzą,

ach, po co te noble? i tak wiadomo kto dostanie.

Magdo wierszy nie zmieniaj nigdy ( chyba, że kosmetyczne poprawki)
Bo wiersze są w nas, a my tylko je przepisujemy na papier (lub do pliczku typu txt)
I na tym nasza rola się kończy. - ja tak myślę
Opublikowano
CYTAT (Kai Fist @ Aug 12 2003, 03:06 PM)
CYTAT (oyey @ Aug 12 2003, 07:36 AM)
nobla za powtarzanie wyrazu "koniec" nie dadzą,

ach, po co te noble? i tak wiadomo kto dostanie.

Magdo wierszy nie zmieniaj nigdy ( chyba, że kosmetyczne poprawki)
Bo wiersze są w nas, a my tylko je przepisujemy na papier (lub do pliczku typu txt)
I na tym nasza rola się kończy. - ja tak myślę

I ja tak myśłę.
(choć to nie zawsze jest takie proste).



Peace wink.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...