Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wracam od pierwszej
tymczasem
ta druga czeka
zawsze się obawiałem że to litość

na powitanie oblepi mnie obawą
wpół roześmiana
wpół naga
nie zapyta
bo jedyne CZEGO chce:
nie wiedzieć

nie kocham cię
krzyczę
słowa nie padają

patrzymy
czas jakiś...

nieskończenie do naszej dyspozycji
i nie ma niczego by go zapełnić
oprócz kłamstwa: moja droga

jest jedna

  • Odpowiedzi 41
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

jak dla mnie za dużo wypełniaczy: ta, mi, do niej, mnie, powtórzenie "wpół". za ta bardzo podoba mi się zakończenie:

"nieskończenie do naszej dyspozycji
i nie ma niczego by go zapełnić
oprócz kłamstwa moja droga

jest jedna"

pozdrawiam Grażyno :)

Opublikowano

Grażyno! Znana prawda - jak by się nie wybrało, to i tak będzie żal :) Takie "wahania egzystencjalne" :)

Troszkę jest dla mnie mnie niejasny ciąg dalszy, to znaczy nie wiem, kogo zapełnić? Kłamstwo? A oprócz niego - co?

Najlepsza "moja" strofka, to ta"


"na powitanie oblepi mnie obawą
stanie wpół roześmiana
wpół naga
przenigdy nie zapyta co mnie gnębi
bo tego jedynie chce:
nie wiedzieć"

zastępuje cały wiersz. Bardzo. Pozdrawiam ja - za mało domyślna, więc winna :)

Opublikowano

Bardzo dobrze oddana postawa faceta, który zdradza niekochana żonę, ale nie rozwiedzie się, tylko będzie ją okłamywał z litości - a to dlatego, że ona chce być okłamywana. Dulszczyzna na całego. Dobry wiersz.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



na bezsenność kobiecie

rozmyślania
gdy Ty
nie śpisz obok mnie i nie ja

patrzę w Twe oczy

nocą zaspane
maluje pejzaże stalowe
końcówką

palca na ciele

po niebie
przesuwam obłoki
myśli wzburzone o tym

wczoraj nią byłam
dziś to znów ona

już więcej nie wołam



Taka mi przyszła na myśl odpowiedź kobiety po interpretacji Oxyvii J...Tyle, że ta wie, godzi się na to i chyba poddaje, albo puszcza go z manatkami.

Co do wiersza...Lubię takie klimaty. Pozdrawiam
Opublikowano

jak już się myśli o zapełnianiu czasu, to nie jest dobrze. Podobnie bywa z "nieklejącą się " rozmową. Drętwej atmosfery nie rozładuje nawet udawana spontaniczność. Kiedy nie ma przyjemności w milczeniu "we dwoje" - słowa stają się już tylko kłamstwem.
Świetny wiersz, pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krzysiu, całkiem właściwe mogą być Twoje odczucia. Ale jeśli spróbowałbyś wypełniacze, potraktować jak "podkreślacze" czegoś, np:
ta druga - czy zaimek "ta" nie wzmacnia tu pogardliwego tonu? jeśli nie, to widocznie zabieg mi nie wyszedł;
to litość - "to" użyłam dla podkreślenia, że nie żadne inne uczucie
Co do powtórzenia "wpół" jest zamierzone i ma konkretne znaczenie.
Oczywiście mogłabym okroić wiersz wg Twoich podpowiedzi i nie zmieniłby zamysłu, ale pozbawiłabym go wymowy, charakteru, jaki chciałam mu nadać.
Niezmiennie jednak szanuję Twoje zdanie i być może to ja nie mam racji.
Bardzo mnie cieszy, że wybrałeś zakończenie, też je lubię:)
Dziękuję za cenne rady, pozdrawiam.
Grażyna.
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Olgo, cierpienie wydaje mi się bardzo niewymierne. Trudno je zmierzyć, porównać... Ale cieszy mnie, że je dostrzegłaś między wersami. W życiu czasem trudniej je dostrzec, ba, nawet zauważyć, kiedy zaczęło się cierpieć z tej samej przyczyny, która wcześniej "uszczęśliwiała"
Bardzo Ci dziękuję za ciekawą obserwację i wpis.
Pozdrawiam.
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Już wyjaśniam, Mario.
Chodzi o czas, nie ma go czym wypełnić.
Wiesz, że w pierwotnej wersji wyglądało to tak:

nie kocham cię
krzyczę choć słowa nie padają
patrzę czas jakiś...

czas nieskończenie do naszej dyspozycji
i nie ma niczego by go zapełnić
oprócz kłamstwa moja droga

jest jedna[/]

Ale uznałam, że bez powtórzenia też będzie dobrze.
Nawet lepiej mi tak leży, bo następujące po słowie czas, "jakiś" - sprawia wrażenie do znudzenia wydłużającego się czasu, którego nie ma czym wypełnić.
Niczym oprócz kłamstwa, a oprócz kłamstwa, droga peela jest jedna.
Mam nadzieję, Mario, że rozjaśniłam?
Dziękuję za zatrzymanie pod wierszem.
Pozdrawiam i winę za niejasności biorę na siebie :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Emm, jeśli trafiłam w Twoje klimaty, to przysięgam, że przypadkiem, wcale ich nie wymierzałam... :))))))))))
A wybrałaś cudnie! Niech faceci wiedzą, co oznacza uśmieszek "słodkiej naiwności"
Bo on wie, że ona wie, ale woli nie wiedzieć, więc nie mówi... i wszystko jasne.
Wybory bywają różne, albo słodkie kłamstwo, albo gorzka prawda.
Dziękuję za czytanie - właśnie takie.
:)
Pozdrawiam, Grażyna.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



na bezsenność kobiecie

rozmyślania
gdy Ty
nie śpisz obok mnie i nie ja

patrzę w Twe oczy

nocą zaspane
maluje pejzaże stalowe
końcówką

palca na ciele

po niebie
przesuwam obłoki
myśli wzburzone o tym

wczoraj nią byłam
dziś to znów ona

już więcej nie wołam



Taka mi przyszła na myśl odpowiedź kobiety po interpretacji Oxyvii J...Tyle, że ta wie, godzi się na to i chyba poddaje, albo puszcza go z manatkami.

Co do wiersza...Lubię takie klimaty. Pozdrawiam
Bardzo trafna odpowiedź, "moja" kobieta pewnie ma podobną w zamyśle :))
Dziękuję, Nataszo, za poświęcony czas.
Pozdrawiam
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...