Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

keep walking...

__________________


Na dnie oceanu wśród glonów i małży spoczywa
Zapomniany, nie chciany, zbombardowany wrak
Nikomu nie potrzebny, dlatego czas go spożywa
Chowając swoje skarby, lecz nadzei na dryf juz brak

Leży zmurszały i się rozpada
czasami tylko głębiny fala w resztkę żagla zadmie
Coraz bardziej w muł sie zapada
z czasem zniknie, coraz niżej opadnie

Na dnie oceanu wcale nie jest samotnie
Schronienie w nim znajdują mniejsze stworzenia
Mają go za nic, bo skończył sromotnie
On im schronieniem , w tym oceanie więzienia

Leży zmęczony i bez nadzei
Czekając, sam nie wie , że czeka
patrzy cicho jak inny , jego los na dnie obok podzieli
w zupełnej ciszy, juz nie narzeka.

Jakis nurek może sie kiedyś zabłąka
Spojrzy na niego i doceni w nim coś
być może wyłowi go z tego moralnego dołka
Byc może powie, że to wlaśnie to coś
Bo co całe życie , ktoś inny czeka
Aż przydarzy mu sie szczęśliwy los
Gdy znajdziesz tę chwile, nie zwlekaj
bo tracąc wtedy glowę, uslyszysz świsty kos
Na twoja glowę spadające

Na dnie oceanu, lezy stary zniszczony wrak
Który podnieść sie marzy , by popłynąć w dal
Ale to niestety nie działa tak...
Nawet gdy go wyciagnie ktoś, doloży mu ciężką stal
odrestauruje i da nowa nadzieję
Ale to motor go juz napędzi...
Chociaż wiatr tak pieknie wieje

Zostana zawsze mu wspomnienia,
szczęśliwych czasów obrazy
lepszy juz byl czas zapomnienia
niż nowe i stare do i od ludzi urazy

Stoi w porcie juz teraz z nowymi siłami
Mało jego w nim samym zostało
Lęczą inni jego duszę slowami...
lecz on nie zapomni, jak to, że sam tyle na dnie siedział ...
... i przez kogo, tak się właśnie stało.

Opublikowano

rzeczywiście wprawny poeta: przecinków postawić nie potrafi, niepotrzebny poprawnie napisać nie potrafi, znaki diakrytyczne mu zżera, stworzył jakąś nadzeę. na ewentualną uwagę, że czepiam się szczegółów, odpowiadam z góry: to nie szczegóły, to absolutne minimum, używasz języka polskiego i używasz go w celach literackich, skoro nie potrafisz go używać, albo też, zwyczajnie Ci się nie chce nie być niechlujem, zmień cele z szacunku do literatury, czytelnika i samego siebie. nie mam już serca do tego działu...

Opublikowano

na dobra sprawe, nie msuialoby tam byc zadnego rpzecinka :) ba , powiem wiecej, to wlasnie piekne jest w jezyku polski, oraz internecie i tym, ze mamy xxi wiek, ze mozemy uzywac jezyka, bawic sie nim, na tak wiele sposob, ze kazdy moze odczytywac znaczenie slow, zdan , oraz interpretowacje - jak tylko sobie zechce.

oceniasz po liczbie komentarzy, a nie po tym co zawarte w slowach. oczekiwalem czegos wiecej po kims, kto tyle sie produkuje. widocznie, ludzie potrafia sie tylko produkowac, nie dajac tak naprawde zbyt wiele z siebie. :)

Opublikowano

pozatym fakt. wprawniejszą poezją jest przecież choćby czyjś wiersz o "świątecznych hitach filmowych"

a co do przecinków - u mnie każdy jeden zna swoje miejsce i dobrze się odnalazł.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


proszę mi nie wchodzić do głowy i nie wymyślać, co i z jakich przyczyn robię. oceniam wyłącznie po lekturze tekstu, po jego jakości, po tym czy zawiera błędy ortograficzne (co jest zawsze dyskwalifikujące, a ten zawiera), jak (podpowiedź dalej), ale i kiedy, są postawione przecinki (w języku polskim: wyraz, przecinek, spacja - jak na załączonym obrazku), zaś znaki diakrytyczne odróżniają tekst literacki od smsa. nie ma znaczenia, czy musimy zastosować interpunkcję, ale jeżeli już się pojawia, wówczas musi się pojawiać zgodnie z zasadami. a nie zauważyłem tutaj żadnej zabawy językiem, czy chociażby interpunkcją właśnie (np. granice wersów zastępujące znaki interpunkcyjne, czy grę przerzutniami). skoro muszę to wszystko tłumaczyć, to tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że komuś pomyliły się działy. do arogancji też trzeba mieć jakieś podstawy, a nie strzelać sobie w stopę [sic!] pitoleniem o pięknie języka, którego nie potrafi się uszanować poprawnym jego używaniem.

tego, w jaki sposób napisana jest cytowana odpowiedź (pod każdym względem) z litości nie będę komentował, bo to żenujące i sugeruje półanalfabetyzm (a jednak skomentowałem)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Proszę się bawić - do woli, tylko nie próbować myśleć (sic!) o sobie, że tworzy pan poezję (w ten sposób); wierszyk jest banalny i nieporadny, długa droga do wprawnego pisania - może ma pan jakieś inne hobby? jest wiele mniej wymagających zajęć...
Pozdrawiam

Opublikowano

Najpiękniejsze jest to, że nikogo nie zainteresował tytuł tego wiersza ;)
Lubicie i szukacie uwielbienia, czepiając się literówek itd. Same miłe słowa... a to wszystko ze względu na ilość komentarzy dodanych - nie one czynią Was lepszymi, a już na pewno nie twórczość. Moja , Twoją, Jego, czy po prostu Waszą. Najbardziej kocham poezję za to, że nie trzeba być kimś by ją tworzyć. Za to, że ona ma gdzieś to, czy ktoś ją rozumie czy nie, czy ktoś WIE, co sam autor miał na myśli. Bo to nie to jest w niej najważniejsze, ale to by autor ją tworząc, miał pewność, że zawarł w niej właśnie to , co zawrzeć chciał. Nie Zgodzę się więc z Wami w żadnym stopniu. a już na pewno nie w tym, że to dziecinny i łatwy wiersz (polecam jednak analizę wszystkiego od początku). A dla tych co będą dalej gadać : polskie znaki! polskie znaki! to nie sms! - mamy XXI wiek , sms to nic innego jak wersja LISTU, który dla mnie czy pisany piórem , czy też poprzez telefon komórkowy, ma naprawdę zadziwiającą wartość. Polskich znaków nie miałem - gdyż żyje na obczyźnie, gdzie nawet moja klawiaturą gryzie mnie w oczy "umlałtami" i innymi obcymi mi znakami - acz to nie powód by się przed Wami tłumaczyć - Wielcy Poeci, bo posiadający blisko pół tysiąca komentarzy.

Quo vadis, Domine?

Zgubiłem się wśród ciemnych korytarzy
Kroczyłem przed siebie, starałem się zapamiętać trasę
Lecz i tak, zgubiłem się wśród milionów korytarzy
Mijając innych zagubionych czekających na swą passę
Uśmiechali się mijając mnie
niektórzy mówili ciepłe słowa
A ja wciąż szedłem i mijały dnie...
Wciąż zagubiony - a to nawet nie połowa!
Doszedłem w końcu do kolejnego skrzyżowania
Pomyślałem, że w końcu powiem komuś co jest za mną
Niech nie idzie tamtędy bo nic tam nie do zwiedzania!
Usłyszałem to samo - nie podążaj drogą tamtą...

Usiadłem na środku korytarza
Przekleństwa śląc siarczyście
Łzy dwie uciekły - każdemu się zdarza
Bezradność oczywiście...

Czasami patrząc do tyłu
Zastanawiałem się nad swoimi błędami
Czasami patrząc do tyłu
Myślałem nad wypowiadanymi słowami
Czasami patrząc do tyłu
Biłem się ze swymi myślami
tak po prostu.

I wiedząc , że bez sensu trasę życia pokonuję
Ruszyłem do przodu znowu
Tyle razy sobą, kimś innym zawiedziony... znowu
Wydaje mi się, że za coś pokutuje
Że za coś muszę błądzić i szukać nowej trasy
Nie istotne, jest nadzieja, że odnajdę życia tarasy!
Że spojrzę i oniemieję, że zobaczę coś pięknego!
Właśnie dlatego warto cierpieć, iść do przodu...
... tak , właśnie dlatego.

Opublikowano

mithotyn - maslo maslane :)

widocznie wszyscy wielcy tworzyli dla debili, bardzo zadko bedac zrozumialym jeszcze za zycia :)

na szczescie...poezja nie kieruje sie rowniez zadnymi prawami.

konstruktywna krytyka?
Wy chyba nie znacie takiego pojecia jednak.
szkoda bo sam portal (strona, tlo, utrzymane tematy itd) jest fajny...
ale portal tworza ludzie... a tu jak juz widac... duzo gorzej.
coz widocznie ejstem debilem, zjechanym przez wielkich poetow, trzymajacych sie tylko tego, ze wyznacznikiem ich wielkosci, jest to, jak bardzo kgoos objada, obsmaruja gownem i wyzwa od idiotow.

a do administracji - chyba nalezalo by w koncu zaczac korzystac z opcji administracyjnych. bo nie ja tu lamie regulamin tego oto forum.

Opublikowano

o! o! mnie zainteresował!


taa, rozszyfrowałeś nas. to nie jest wina Twojego niechlujstwa, poezja pełna jest beztalenci produkujących gnioty, na tym właśnie poezja polega, tak naprawdę jesteśmy zawistni i zazdrościmy Ci tego pełnego byków (nie tylko literówek) arcydzieła i twojego lenistwa, bo chociaż podano Ci na tacy, gdzie są, do tej pory nie chciało Ci się ich poprawić, i tego, że nie potrafisz czytać komentarzy (czyli ordynarnej prozy) ze zrozumieniem.

historia o obczyźnie i polskich znakach jest bardzo wzruszająca, jak wszystkie tego typu historie. dlatego to forum jest pełne naszych źle sformatowanych, obsianych literówkami i ortami wierszy, bo nie mogliśmy się doczekać, żeby je tu zamieścić i oświecić publiczność naszym talentem. dlatego, teraz pełni zrozumienia przytulimy Cię do naszego orgowego łona i pocieszymy. bo rzeczywiście biedny jesteś, biedne jest Twoje osiem zaledwie komentarzy. o tym najpierw pomyślałem, gdy wszedłem na stronę tego utworu:"my dick is bigger than yours!" i teraz jest mi wstyd, że się tego domyśliłeś. biedactwo ma kompleksy, nie jego wina, że Bozia nie dała mu więcej, więc my mu damy szansę, to on się poprawi i mu urośnie.

sms jest wyłącznie smsem, synku. skoro nie potrafisz tego zrozumieć nie zabieraj się za literaturę piękną, bo po pierwsze nie potrafisz (no pech!), a po drugie, zupełnie bez powodu, te świnie z wydawnictw ciągle drukują książki napisane poprawną polszczyzną i wprowadzają nas w błąd, stąd nie wiemy, co w poezji jest ważne, piękne, nie mówiąc już o jej treści.

od razu, aby rozwiać wątpliwości interpretacyjne zaznaczam, że powyższe twierdzenia napisane są z sarkazmem.

Opublikowano

zapewne dlatego żaden bubak nic nie wydał jeszcze :) no i kurcze, zapomniałem, że teraz powinienem sie pociąć, gdyż normalnie zlot poetów "z talentem", stwierdził, że ja pisać nie umiem :d

nie jesteście nikim ważnym na kogo zdaniu by mi zależało :)

Macie poezje wg Was samych, z dedykacją dla Was:

Mam wyjebane
Na Was
Mam.
Kropka.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


:D
łał, ale żeś nam dowalił, no, no...
a czy jest szansa, że powyższy wybuch oznacza, że nie będziesz nas więcej katował swoim bezsprzecznym talentem?

jak to jest, że ci, co mają na nas wyjebane z takim uporem publikują tutaj teksty (bo w żadnym wypadku nie wiersze) i zawsze (podkreślam ZAWSZE) informują wszystkich, że mają gdzieś nas i naszą krytykę, wówczas, gdy nie uzyskają spodziewanych czołobitnych zachwytów?
a tak jeszcze z ciekawości, poinformuj mnie, bo wcześniej zapomniałem zapytać, jaka jest dopuszczalna, maksymalna ilość komentarzy, która pozwala powiedzieć prawdę o Twoich wypocinach i sprawi, że nie będziesz o tym bredził? obiecuję, że po uzyskaniu odpowiedzi już tutaj nie wrócę.
Opublikowano

Jakis nurek może sie kiedyś zabłąka
Spojrzy na niego i doceni w nim coś
być może wyłowi go z tego moralnego dołka
Byc może powie, że to wlaśnie to coś

-jest fabuła jest satyra pal licho o przecinki w tym piętrowym lesie..
a pod czachą i tak puchnie na wesoło i smutnie..

poz R

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk Ona, znaczy ta dróżka, jest tam stale, do dzisiaj :)    Dobranoc - gwiazdki na noc  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      @Andrzej P. Zajączkowski,  @Rafael Marius   dziękuję :)                                   
    • Nie jestem pewien, czy ona nadal tutaj mieszka, a więc przy każdej okazji kiedy muszę tędy przechodzić towarzyszy mi cichy strach przed jej spotkaniem, przed spojrzeniem jej oczu, albo może głównie przed odbiciem się w jej źrenicach. Nie ma w tym też wiele z patetyzmu - od jakiegoś czasu męczą mnie ataki kołatania serca, a boję się, że minięcie jej na chodniku w optymistycznym scenariuszu odebrałoby mi przytomność, a w gorszym, autentycznie zaszkodziło mojemu zdrowiu (w najoptymistyczniejszym - zabiło). Z racji tego, od miesiąca dawkuję leki przeciwkrzepliwe, a w maju mam ustalony termin ablacji. Ablacja. Lekarz tłumaczył mi - jest to zabieg, w którym pacjentowi wprowadza się do tętnicy specjalne urządzenie, wędruje nim aż do serca, a w sercu małymi impulsami pobudza się kolejne fragmenty przedsionków. W momencie, kiedy któryś fragment, sprowokowany impulsem, wywoła migotania, taki fragment bezlitośnie się zabija, na przykład wymrażając go ciekłym azotem. Pacjent w trakcie całej operacji zachowuje pełną przytomność. Uznałem, że jest w tym coś okropnie poetyckiego, to rozrzedzanie krwi, wkłuwanie się w tętnicę (udową!), wędrówka do serca, wymrażanie wadliwego serca. Lekarstwem jest zabicie feralnego fragmentu, wymrożenie go, aż martwe zostawi jedynie nieaktywną bliznę pośrodku zdrowo działającej tkanki. Czy w tym nie ma chociaż jednego wiersza? Jest. Myślę, że jest ich cały tomik - dlatego tak smuci mnie, że nie jestem ich w stanie napisać. Po zabiegu przeznaczony jest czas na obserwację, a więc może w ciągu tych paru dni spędzonych na szpitalnym łóżku znajdę czas, żeby to wszystko ubrać w słowa. Zapamiętam tam dodać, że robię to dla niej, że z naprawionym sercem, pierwsze co zrobię, to pójdę na jej ulicę, a ona, w pięknym majowym słońcu, przejdzie na drugą stronę ulicy.
    • @monon  Powyższy wiersz jest jak scena z thrillera. Czuć ogromne napięcie, duszność. Utwór opowiada historię o wstąpieniu na drogę zemsty, ale zamiast konfrontacji otrzymujemy skradanie się myśliwego do zwierzyny.    Punktem kulminacyjnym jest ujrzenie przez podmiot śpiących "Maleństw". W tym momencie w kobiecie coś pęka. Przecież była martwa. Miała być wyrokiem. A jednak... płacze. Wcale nie jest martwa. Żyje. Zemsta przestaje być koniecznością. Głód odwetu zaspokaja przekonanie, że rachunki zostaną wyrównane, choć może nie za ziemskiego życia. Z mojego subiektywnego punktu widzenia warto byłoby wyeksponować fragment:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        - poprzez stworzenie kontrastu między nagrodą a karą dla "Wielkiego Niedźwiedzia". Zestawienie w stylu: "ognie piekielne - miód na moje serce".   Ogromnie doceniam zakończenie, ostatnią strofę + ostatnie zdanie. Strofa jest pieśnią - antykołysanką - dla dzieci ku przestrodze, ku zachowaniu czujności wobec nawet najmniej niepokojących dźwięków.   A jednak: - brzmi mało uroczyście. Gdyby tak zacząć tę strofę od "oto"? Przykładowo: "Oto pieśń lasu. Wsłuchajcie się (...)".    Zdanie: - to taki podpis, ostateczna deklaracja zejścia ze "ścieżki zemsty".    W tym zwieńczeniu słowo "droga" sprawia wrażenie zbyt ogólnikowego. Skoro mieliśmy "polowanie na zwierzynę", to może warto skorzystać z tego motywu i zamienić "drogę" na "łowy"? "To ja i mój koniec łowów"? - Podmiot widzę właśnie jako boginię łowów - Dianę z łukiem, dziką, nieokiełznaną, nie do zatrzymania, która zstąpiła na ziemię w celu ukarania tego, kto ośmielił się jej ubliżyć.   Ten wiersz jest znakomicie skomponowany - narracyjnie poprowadzony "filmowo", a Autor inteligentnie kształtuje słowem opowieść tak, by w ramach poezji nie odpłynąć w stronę roztkliwionego sentymentalizmu. Utwór jest ukończony. Moje propozycje to nie poprawki, ale alternatywy, na które warto zerknąć choćby po to, by upewnić się, że niczego zmieniać nie trzeba :D 
    • @Dawid Morawski Naprawdę dobra wypowiedź. Bardzo ciekawa interpretacja. I po części na pewno zgodna z zamysłem wiersza, a po części pewnie też własna. Dziękuję serdecznie za ten komentarz. Ogólnie dużo ostatnio pisałem o tym, jak szkodliwe są według mnie normy płciowe oraz estetyka kawaii/anime, ale w zbiorze, z którego pochodzi ten wiersz, tematów poruszałem znacznie więcej.   Tutaj zdecydowanie (jak zwykle) zaznaczyłem, iż szczerość i autentyczność są zdecydowanie ważniejsze niż przystosowanie do sztywnych, bezsensownych norm, kiedy współczesny świat próbuje na siłę wcisnąć wszystkich w bardzo nieliczne i zarazem wąskie kategorie.   Jeszcze raz dziękuję serdecznie i pozdrawiam.
    • Dwie linijki ogórków  Zdanie pomidorów Kilka wersów marchewki Strofa cebuli Cały wiersz ziemniaków  Topinambur prozą
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...