stara wyrusza w podróż

[Tadeusz_Ochocki]

wsiąść do autobusu to jak zdobyć Rysy.
kamienieje od dołu, coraz szybciej

spadają kartki z kalendarza, znikają twarze,
kolejne przystanki. miejsca są jeszcze wolne,
choćby to obok – Rozmark. tak nazywali skwer
pomiędzy synagogą i budynkiem Talmud Tory.

albo hala Szrajera, transporty szklanych oczu,
matowych włosów skołtunionych od wilgoci.
jeszcze jedna ulica, dwa mosty, pętla.
chciałaby zawrócić. chciałaby zza wrócić.

[Stary_Kredens]

Myślisz , że by chciała? Ja myślę , że nie.
Pozdrawiam Kredens

[adam hoff]

Podróże obsesyjne i ostateczne...
Kamienienie od dołu, ma w sobie coś z niemożliwości ucieczki z koszmarnego snu. Nie można się wybudzić z własnej, zdradzającej nas fizyczności i pamięci. Powroty są niemożliwe...
Bardzo dobry wiersz.

[Tali Maciej]

a czas nieubłaganie nas goni.
Im jesteśmy starsi tym głośniej chodzi zegarek.
Można się zadumać

pozdr

[tolekbanan]

nie wrócą też pewnie zydowskie dzielnice, nawet w Kaliszu i czasu sie ne da cofnąć, ani zatrzec wspomnień,
piękny wiersz, prosty i głęboki

[Tadeusz_Ochocki]

Cofnąć czasu się nie da, ale można próbować ocalać. Jedno miejsce już nie jest wolne. Na placu, w którym stała hala Szrajera jest galeria handlowa. Bez jakiejkolwiek informacji o fabryce zabawek i 15 000 Żydów. Ludzi, którzy pamiętają też niestety coraz mniej.

Dziękuję pięknie za komentarze.

T.

[H.Lecter]

Dobre.

[tolekbanan]

na jaki portal się wyniosłeś? lubię twoje wiersze:-))