Carmina burana

[Jan_Wodnik]

1.

wspinam się po fragmentach potrzaskanych kolumn
na szczyt gruzowiska umarłych rzeczy
kamienie pył duszności ruch pozorny w górę
na szczycie zdobywcy wykrzykują opętańcze
skargi na los

madonny z celulozy śpiewają skoczne melodie
wydrążeni święci klękają przed własnymi cieniami
leje się przez brzeg czuć trupi zapach
szybki ruch powiek co gryzą dzikie obrazy
i łzy jak zeschłe liście szeleszczą po policzkach

nie ma drogi prócz tej co prowadzi na betonowe gołoborza
pozostawieni sobie ocierając się i dotykając
znaleźliśmy tylko dziwną przyjemność
którą kończy ból grawitacji i pieczenie w bebechach

2.

widziałem cię pod mostem plastikowych kwiatów
byłaś w kolorowych łachmanach i twarz miałaś z piasku
milczałaś ale twój wzrok spopielał królestwa

kto wspiął się na wierzchołek
zostanie skopany i spadnie
kto idzie jeszcze nie wie
ale czeka go to samo

dzieweczka na rogu świata
uśmiecha się i pokazuje uda
(Julia czy skwiercząca twarz anioła
co smaży się po tej stronie)

po ulicach po polach i lasach toczą się zegary
pływają jak żółwie morskie
czas się miesza i drogi plączą w warkocze

3.

przybywajcie gdzie gołębie i kruki
posplatane z chmurami błękitnymi szarfami
gdzie miód i dziegć
gdzie ziemia obca jak popiół i bliska jak podmokła łąka
po której kicają szaraki i defilują bociany

tu rzeki piwa i wódczane krynice
pieczone prosię i kaczka nadziewana jabłkami
winne grona i banany
(ach te banany te usta pozatykane i te oczy rozbiegane )

roztrzaskane obrazki deptane historie
zabite ptaki i żar co ziemię rozpuszcza
w przebarwioną lawę

4.

natura skręciła się w śmiertelną spiralę
odmawia słomiany różaniec i wznosi pean
co zatyka uszy i wypełnia oczy płomieniem
ale nie przynosi oczyszczenia

chwała milczeniu co znosi wszystko bez zmrużenia oka
chwała zapatrzeniu co zapada się w sen w obłokach
zatraceniu które zapomina o znaczeniach i przedmiotach
tam gdzie błękitne kamienie
walają się jak wydłubane oczy nieba

Niepokoj niewojna nienasycenie nieukojenie zapomnienie które przelatuje kluczem ptaków
I pozostawia ślad jak wycie bezskuteczne do gwiazd co znikają bez blasku i bez owacji

niech wiosna się wypręży
lato nie nadweręży
niech jesień ozłoci i nie nasiąka
zima wybieli na biało
i mało niech będzie
coraz mniej i wciąż za mało!

Światowid wypuszcza histeryczne żurawie
Trygław wypatrzy lepszą dolę
lelum polelum zaprowadzi
Leć leć wysoko i poluj sokole!!!

5.

kulawy korowód maszeruje w stronę ciszy
niesie płomienne pochodnie
pochrząkuje brzęczy monetami
szeleści banknotami co jak konfetti sypią się na drogę
przed ścianą szarej mgły

kiedy nie ma nic pozostaje dziwny pląs
i echo odbite od zatrutej studni

szkielety w ubraniach i ciemne oczodoły
papierowe kostiumy chrzęst kości
chichot i szloch

na końcu drogi czarne słońce
kurczy się w sztywną kropkę źrenicy

dziwne puste niestrawne obrazki połyskujące jak komiczne ordery w klapie
za ten tour de la vie dla dwunożnych podpartych śmiesznymi trzosami jak kulą u nogi
i niebieskie gołąbki które nie chcą wcale przylecieć.

6.

okręt czeka w obcej przystani i wiosła się niecierpliwią .
ocean pręży się i faluje jak ciemne lustro nieba
wódz Nictuponas zaprasza

płyńmy o płyńmy na łodzi wielkiej
równo razem raz-dwa
klocki w zęby i naprzód
u celu będzie bal

niech wolna dola poprowadzi
nawet nad skraj urwiska
Potem szlag niech trafi wszystko

Noc noc sen i dryf potem!
(albo złotem !
nie nie lepiej potem potem!
a nie złotem?
nie wiem - odczepcie się - nieee wieeem!)

no to chlust bo uśniem

no to chlast
złotem piachem

złotopiachem w oczy

[Anna_Para]

Imponujący ten monument. Domyślam się, że to oniryczna wizja przeżytej sytuacji, zainspirowana cantatą Orffa. Może jedynie skojarzoną tylko z samym tytułem? Tak czy owak - podoba się przez odkształcone wizje na poły symboliczne, na poły ekspresjonistyczne. Układa się to wszystko w groteskowy obraz świata.
Ale przeszkadzają utworowi ( nie mnie;) niefajności stylistyczne. W takim obrazie
-zając nie powinien kicać, niech sobie skacze,
- w piosence chóru zmieniłabym także styl:
kto wspiął się na wierzchołek
zostanie pokonany i spadnie
kto idzie jeszcze nie wie
ale czeka go ten sam los
- (ach te banany te usta pozatykane i te rozbiegane oczy )


Ale dla równowagi pochwalę perełki, jak ta:

niech wolna dola poprowadzi
nawet nad skraj urwiska
Potem – szlag niech trafi wszystko

i całą pointę, już pijaną, kolokwialną - z dużym uzasadnieniem.

Pozdrawiam z ogromnym podobasiem, cieplutko,

Para:)

Ps. Dla ucha:

www.youtube.com/watch?v=QEllLECo4OM

[Jan_Wodnik]

Dzięki za czytanie przede wszystkim - bo długi ten wiersz. No i za uwagi oraz za plus.
Pozdrawiam i jest mi miło.

[Marusia aganiok]

Jest baardzo miło; czytałam kilka
razy mimo, że długaśny. Podoba mi się;
kawał dobrej roboty:)
Pozdrawiam więc i czekam na podobne. Lubię. Ma.

[Czarna Wstążeczka]

no, to mamy obrazy Boscha malowane słowem. jak zwykle zniecierpliwiłam się trochę, gdy wszedłeś w patetyczne ton, ale to kwestia gustu. ładna część 2. ogólnie jestem na tak.
pozdrawiam

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za wielokrotne czytanie i za pozytywy. Pozdrawiam.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bosch to brzmi nieźle naprawdę. Druga część też mi sie podoba lecz calością jestem zachwycony:DDDD Prawie jak ...no po prostu brak porównań --wielkie dzięki za przeczytanie i za "na tak". Pozdrawiam i wszystkiego dobrego życzę.

[Nata_Kruk]

Ależ to długie, "zmusiłam się" i przeczytałam tym razem do końca... są świetne momenty...
i te nieco gorsze, ale i tak podziwiam objętość formy.
Dla mnie najładniejsza część trzecia i czwarta. Ogólnie do poczytania w wolnej chwili,
bo na łapu capu nie da się.
Pozdrawiam Janku... :)

[Jan_Wodnik]

Rzeczywiście do miniatury tu daleko. Momenty były - a to najważniejsze;DDD.
Nata-czy one nas rozdziobią? - zastanawiam się nad tym ... Oczywiście nie chodzi tu o te białe.
Dzięki z czytanie i komentarz - pozdrawiam i polecam się na przyszłość.

[Emmka_Szlajfka]

jak to się teraz mówi: SZACUN:)
kawał dobrej roboty. napracowałeś się. może i długie, ale nic bym nie wycięła.
"natura skręciła się w śmiertelną spiralę
odmawia słomiany różaniec i wznosi pean
co zatyka uszy i wypełnia oczy płomieniem
ale nie przynosi oczyszczenia "
te wersy naj...
pozdrawiam:))

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięx jak to się mówi. Praca głównie aby nieco wyszlifować - a pisało się cięgiem.
Jeśli podoba się to najważniejsze. Pozdrawiam :)