Ciemne kolory Rembrandta

[Janusz_Ork]

na skrzyżowaniu października
jeszcze nie jest za późno
widownia jest neutralna i czeka
w milczeniu rady zostały sprzedane

pełna rtęci wije się rzeka
w której nie znajdziesz odbić nieba
łodzie płyną ciężko zanurzone
balast przeszkadza w manewrowaniu

strzępy mgły zbierają się w sobie
chytrze jak wilki pod lasem gotowe
połknąć wszystko co stoi na drodze
tubalny głos rogu ogłasza polowanie

ale zamiast strzelców ból przychodzi
szybko i odchodzi bardzo powoli

[Emmka_Szlajfka]

poczułam się na skrzyżowaniu w rozterce.
wiersz na głębsze przemyślenia, na powroty..
pozdrawiam:)

[Magda_Tara]

lubię poetycką wizualizację malarstwa
:))
sugestywnie.
pozdrawiam, Januszu serdecznie.
:))

[Ian Duma]

Zgadzam się z moimi przedmówcami, nie ma sensu powtarzać tego co już napisano(w innych słowach) więc ograniczę się do prostego - gratuluję i dziękuję .

[Lilka_Laszczyk]

Skojarzenie bardzo trafne. Kolorystyka listopadowa to monochromatyczność Rembrandta.
Tymbardziej,że biedak umarł w kompletnym zapomnieniu i odrzuceniu, a były czasy jego świetnej prosperity. Przemijanie z twojego wiersza to chronologicznośc autoportretów Rembrandta. Poczawszy od radosnego z żoną Saskią, a skończywszy na samotnej, ciemnej postaci starego, samotnego człowieka w szlachmycy, pogodzonego chyba z losem.
Najbardziej metaforyczny wydaje mi sie zwrot..."pełna rtęci wije się rzeka w której nie znajdziesz odbić nieba... Bardzo ładne.
Pozdrawiam

[Janusz_Ork]

Emm, dziękuję za czytanie i słowa pod wierszem. Wiersz ma podtekst, ale może zbyt osobisty, aby się rzucał w oczy. Tekst jest eksperymentem: najpierw napisałem to co mnie boli a potem "przełożyłem" tekst na język bardziej poetycki. Nie wiem, czy mi się to udało. To musi ocenić czytelnik. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Magdo, Rembrandt i raczej ciemne kolory jego obrazów, są tutaj tylko pewnym skojarzeniem, przenośnią pasującą do mnie. Nie jestem zwolennikiem opisywania obrazów, bo uważam, że to nie ma sensu. Dziwię się dlaczego niektórzy wyrażaja wierszem obrazy a jeszcze nie spotkałem się z tekstem, który opisywałby np. Fugę i Tokatę J.S.Bacha. Dziękuję za sugestywnie i udzieloną pomoc. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Ian, dziękuję za czytanie i wizytę pod moim wierszem. Cieszę się, że wiersz doszedł do czytelnika. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Lilko, dziękuję za ciekawy komentarz i słowa o Rembrandcie. Ta wspomniana przez Ciebie monochromatyczność jest stanem wewnetrznym. Moim. Tak więc nie jest to wiersz o Rembrandcie tylko pewna asocjacja pasująca do mnie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[cezary_dacyszyn]

fajny obraz z najfajniejszą trzecią :-)

[Oxyvia]

Bardzo dobra, poetycka "analiza" obrazu.
Przydałby się pod wierszem link do zdjęcia obrazu, jeśli jest takowe w Internecie.

[Janusz_Ork]

Cezary, dzięki za czytanie i poświęcony czas. Cieszy mnie, że znalazłeś zwrotkę dla siebie. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, takiego obrazu Rembrandt nie namalował. To co opisuję, to obraz mojego wnętrza a asocjacja z Rembrandtem to podkreślenie nastroju: ciemny, prawie monochromatyczny stan. Przykro, jeśli Cię rozczarowałem. Dziękuję za słowa pod wierszem i czytanie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Oxyvia]

Wcale mnie nie rozczarowałeś. :-) Po prostu nie zrozumiałam wiersza. Ale po Twoim wyjaśnieniu wiersz nic nie traci, wprost przeciwnie: bardzo dobrze wykorzystałeś Rembrandtowskie nastroje i barwy dla wyrażenia własnego "wnętrza".

[Biała Lokomotywa]

Podoba mi się klimat, porównania wewnętrznych przeżyć do koloru rtęci, bez odbicia nieba - też.
W pierwszej strofie dwa razy "jest" - można śmiało z jednego zrezygnować. Dobrze Januszu stworzyłeś nastrój.
Pozdrawiam.

[Bolesław_Pączyński]

Miła barwna poezja stworzona w iście październikowym klimacie " na skrzyżowaniu października" a był on taki barwny i ciepły, bardzo do mnie przemawia trzecia strofa, widzę las spowity w porannej mgle te łowy, ładnie przelałeś te swoje myśli. Z pozdrowieniem.

[Janusz_Ork]

Biała Lo, cieszę się, że znowu zawitałaś na mojej stronie. Dzięki za czytanie i uwagi. Wiersz do przepisania, bo wiele drobnych potknięć w tekście. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Bolesławie, dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Jeśli trzecia strofa do Ciebie przemawia, to tym bardziej się cieszę. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[teresa943]

czytam, wgłębiam się w nastrój i wczuwam się w "drugie dno" - dusza Peela niczym ciemne barwy z obrazów malarza ogarnia go i wsysa, zacierają się jaśniejsze tony, w oczy zagląda beznadzieja, znów przeszywający ból tak powoli "odchodzi", jednak jest nadzieja...

na skrzyżowaniu października
jeszcze nie jest za późno

dobry wiersz, Januszu :)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Janusz_Ork]

Krysiu, bardzo dziękuję za czytanie i słowa refleksji. Cieszę się, że znowu do mnie zajrzałaś. Pozdrawiam serdecznie.
J.