.detoxykując lata wczesniejsze.
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 022
pamiętaj człowieku
nie urodziłeś się po to
żeby ciągle z nim walczyć
lecz by cię zachwycało
więc nie zakładaj maski
która je zniekształca
tylko ciesz się z obrazów
z jakich jest zbudowane
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 57 odpowiedzi
- 1 227 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 683 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 560 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 606 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 626 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
@Berenika97 Na to ukaranie nigdy bym nie wpadł, ale po zastanowieniu, to jest przecież strzał w dziesiątkę, czyli najlepsza interpretacja. Powiedz mamie, że jestem pod wrażeniem jej przenikliwości:}. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Poet Ka Na podstawie Twojego wiersza, tych dziewięciu wersów można by napisać solidną pracę naukową. :) Wzięłaś na warsztat Biblię a więc sacrum i brutalnie zderzyłaś je z kolokwializmem czyli profanum. Bawisz się nazwą miasta Ur -poprzez dopisanie brakującej litery (i urwanie jej w połowie) tworzysz sugestię przekleństwa. Wyjście z Ur „zerwaniem” ze starym światem. Natomiast Cham w tradycji to ten „zły”, który wyśmiał ojca. Ale pojawia się teza - „bez Chama ludzkość cofa się”. Czyli ludzkość, tracąc swój pazur (swojego „Chama”), traci też zdolność do ewolucji. Świetna zabawa etymologią. Wygląda na to, że bez odrobiny "chama" w duszy, nigdy nie wyjdziemy poza własne podwórko. Pozdrawiam. :) -
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 Nika. Twój wiersz czytam jako bardzo przejmującą opowiesć o człowieku, który coraz bardziej istnieje na zewnątrz niż w sobie. między istotą a fasadą. między obecnoscią a wizerunkiem . to, co najboleśniejsze , dzieje się tu nie w wielkim dramacie, lecz w zwyczajnoś ci, bo właśnie ona odsłania skalę przemiany. człowiek nie znika nagle. najpierw tylko uczy się być tym, co da się pokazać. tym, co dobrze odbija się w szybie. tym, co nie pęka pod cudzym spojrzeniem. i nagle okazuje się że prawdziwe "ja” zostaje gdzie indziej. w domu. pośrod drobiazgów. pośród rzeczy małych, nieefektownych, ale własnych . do świata wychodzi już nie osoba, lecz jej społecznie utwardzona wersja. dlatego ten tekst jest dla mnie czymś więcej niż zapisem chłodu między dwojgiem ludzi. bo to miniatura o współczesnym istnieniu, w którym bliskośc coraz częściej styka się tylko z powierzchnią . widzimy twarz, gest, formę, gotowość do wyjścia ale nie docieramy do wnętrza, bo wnętrze stało się czymś ukrytym, może nawet porzuconym. finał z biurowcami jest znakomity, bo niesie myśl niemal ontologiczną. a mianowicie można stać naprzeciw siebie i pozostać niepoznawalnym. można błyszczeć odbiciem, a zarazem nie przepuszczać niczego z własnego środka. i może właśnie to jest najgłębszym smutkiem tego wiersza że człowiek, żyjąc zbyt długo wśrod fasad, sam zaczyna mówić ich językiem. piekny, gęsty filozoficznie obraz świata, w którym forma nie tylko zasłania prawdę, ale z czasem zaczyna ją zastępować . i na koniec. wiersz aż się prosi o spojrzenie "przez" gombrowicza . o jego formę, która z wolna zaczyna zastępować człowieka. ale to już bardziej do rozmyślań po lekturze :) bo byś Nika wzięła w końcu na mnie miotłę :) najlepszego:) -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
pamiętaj człowieku nie urodziłeś się po to żeby ciągle z nim walczyć lecz by cię zachwycało więc nie zakładaj maski która je zniekształca tylko ciesz się z obrazów z jakich jest zbudowane -
Przez LessLove · Opublikowano
@KOBIETA Dzisiaj nie będę zabijał i nikt mnie nie namówi. Nie byłabyś K. gdybyś nie zapytała o drugą K z uprzejmości/ciekawości. To nie jest głęboki związek pod żadnym względem… lubimy się i znamy od dawna. Moja Miłość zmarła, choć nie we mnie. Lubię z Tobą rozmawiać, bo jesteś zdolna, czyli nienormalna J więc ciekawa i bardzo „kobieca”, co nie jest cechą wszystkich kobiet - a dziwią się, że im się nie układa z mężczyznami. A dramat wojny polega na tym, że nie zabijamy złych, gorszych, wrogich, chociaż instynkt każe nam w to wierzyć. Zabijamy tych, którzy znajdą się na celowniku karabinu.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się