Ramolerotyk

[Jacek_P.]

Najsmutniejsze jest chyba sub sole,
w garderobie być molem - ramolem.
W koło z nóg zbija róg obfitości
delikatnych, świeżutkich pyszności,
mnóstwo ciuszków, kiecuszek wspaniałych,
a tu molem się jest zramolałym.
Chciałoby się coś skubnąć, coś pociąć,
jakieś miłe futerko napocząć,
ściachać małą spódniczkę na szelkach,
zrobić nowe rozcięcia w sweterkach,
ażurować na wzór modnych prądów.
Cóż, gdy brak właściwego narządu.
Myśl namolna nawiedza więc mola,
w molej głowie muzyką gra (w molach),
nerwy mola muli molą nerwicą:
Było żreć, pókiś był gąsienicą!

[Izabella_Sendor]

z pomysłem i wykonaniem;-)Trochę mi przypomina zwierzęce satyrki Gałczyńksiego;-)))

pozdrawiam

[Anna_M.]

A mi to kojarzy się z wierszami dla dzieci, ale to chyba dobrze.

[Jacek_P.]

Dzięki. Jesteście kochani.
Z wierszami dla dzieci? - No tak! Ale on jest jak Ogry! A Ogry są jak cebula. No. Mają warstwy. Wiesz. Pozdrawiam mnóstwo.

[Joanna_W.]

Tak sobie myślę, że nie zawsze łatwo wszystkim odebrać coś, co powstało w oparciu o zasadę podobieństwa.
Ogólnie - wg mnie - to całkiem przyzwoity utwór, dzieki któremu można usmiechać się do szafy, zwłaszcza jeśli ona ma lustro na zewnątrz i umożliwia patrzenie na kogoś stojącego za naszmi plecami.

Pozdrawiam. A.

[Lobo]

...Przepyszny...;-)))...Są tam odnośniki, są...;-)))...Przy moich 45 latach aż za nadto widoczne...;-))...Jeśli można, tylko jedno słówko - przedostatni wers czyta się koszmarnie przez te odmiany "moli", a można tak : "nerwy mola ĆMI molą nerwicą" i zachowasz rym i rytm...;-))
.Pozdrawiam.;-)

[Jacek_P.]

I jeszcze raz dzięki wielkie za uznanie i zrozumienie. "Muli molą nerwicą" jest specjalnie do łamania języka. Lubię takie łamańce. Np:

Szarość się szerzy w Białowieży,
zza krzaków szare szczęki szczerzy...

Też go muszę tu, albo tam wstawić, ciekaw jestem co powiesz, ale to nie dziś, bo już muszę spadać.
Pozdrawiam niezmiennie, choć nieregularnie.

[Włodzimierz Nabkowski]

swietne :) pozdrawiam

[Lobo]

...Rozumiem doskonale zamysł....;-))))...Ależ, Szanowny, miej litość nad czytelnikiem...;-))...A co będzie, gdy za jakieś głupie 100 lat wierszyk ten, w rocznicę Twojej śmierci, na specjalnej akademii deklamować będzie urocze dziewczęcie..???...Toż język sobie połamie, a przyda jej się jeszcze do bardziej, hmmm, wzniosłych celów...;-))))
,,Pozdrawiam.;-)

[Zofia Honey]

Tu trafiłam na wstępie przeglądania Twojego dorobku. Podoba mi się bardziej pomysł niż jego realizacja ale ogólnie na plus. Za wywołanie uśmiechu na mojej twarzy dziękuję.
Pozdrawiam serdecznie.
Zofia